door InsideUp | feb 20, 2026 | Persoonlijk Leiderschap, Professioneel Leiderschap
Het moment vóór je antwoord is een kantelpunt
Er is een subtiel moment in veel gesprekken dat vaak onopgemerkt voorbijgaat. Iemand zegt bijvoorbeeld: “Ik krijg dit niet meer rond.” Terwijl de woorden nog in de lucht hangen, begint in ons hoofd al iets te bewegen. We zien oplossingen. We bedenken verklaringen. We voelen de neiging om te helpen, te structureren of perspectief te bieden.
Die reflex komt meestal voort uit betrokkenheid. Zeker in leiderschap is de drang om vooruit te helpen sterk aanwezig. We willen bijdragen, richting geven, tempo houden. Alleen gebeurt er in datzelfde moment ook iets anders. De ander voelt dat het gesprek versnelt. Dat er al gedacht wordt in antwoorden terwijl het verhaal nog niet helemaal verteld is.
Precies daar ligt een kantelpunt.
Actief luisteren begint wanneer je merkt dat je al onderweg bent naar je antwoord en besluit om nog even te blijven bij wat er gezegd wordt. Niet alleen bij de inhoud, maar bij wat er onder de woorden schuilgaat. Gaat het hier over werkdruk, over onduidelijke verwachtingen, over twijfel aan eigen kunnen, over het gevoel er alleen voor te staan? Wanneer je die laag niet verkent, los je misschien iets praktisch op, maar mis je wat werkelijk aandacht vraagt.
Een eenvoudige vraag kan het gesprek openen: “Wat maakt dit voor jou op dit moment zo lastig?” Die vraag vertraagt zonder het tempo eruit te halen, ze nodigt uit tot verdieping. Wat dan volgt is context. Mensen beginnen verbanden te leggen, spreken twijfels uit, benoemen verwachtingen die nooit expliciet zijn gemaakt. Regelmatig wordt zichtbaar dat het vraagstuk minder gaat over capaciteit en meer over prioriteiten, steun of duidelijkheid.
In teams zie je hetzelfde mechanisme terugkeren. Tijdens vergaderingen waar iemand voorzichtig een zorg uitspreekt en het gesprek meteen richting oplossing beweegt. In feedbackgesprekken waarin goedbedoelde adviezen sneller komen dan begrip. In verandertrajecten waar weerstand wordt benoemd maar niet echt onderzocht. Zodra mensen ervaren dat hun perspectief werkelijk wordt gehoord, verandert de kwaliteit van het gesprek. Er ontstaat meer wederzijds begrip, meer eigenaarschap en meer bereidheid om verantwoordelijkheid te nemen.
Luisteren vraagt in die zin professionele discipline. Het betekent dat je je eigen interpretatie tijdelijk opschort en nieuwsgierig blijft, ook wanneer je denkt dat je het plaatje al kent. Dat vraagt aandacht en oefening, want onze geest werkt snel en efficiënt. We herkennen patronen, vullen aan en anticiperen. Die vaardigheid is waardevol, maar ze heeft een keerzijde wanneer ze ons verhindert om werkelijk aanwezig te zijn.
Een helpende toets is om jezelf tijdens een gesprek de vraag te stellen: ben ik nog aan het begrijpen of ben ik al aan het reageren? Alleen al het bewust worden van die verschuiving verandert vaak de manier waarop je verder luistert. Je kan er vervolgens voor kiezen om één zin die je raakt te herhalen en daar even bij te blijven. Of om een vraag te stellen die verdiept in plaats van versnelt. Ook stilte laten bestaan, zonder die meteen op te vullen, creëert ruimte waarin de ander zijn gedachten verder kan ordenen.
When you talk, you are only repeating what you already know.
But if you listen, you may learn something new.
Dalai Lama
Wie op die manier luistert, merkt dat gesprekken minder oppervlakkig worden. Mensen begrijpen zichzelf beter terwijl ze spreken. Dat is misschien wel een van de meest betrouwbare signalen dat je goed geluisterd hebt: de ander vertrekt met meer helderheid dan waarmee hij of zij binnenkwam. In die helderheid ligt vaak de kiem van beweging en verandering.
Luisteren is daarmee geen bijkomende vaardigheid, maar een kernkwaliteit in leiderschap en samenwerking. Het raakt aan integriteit, omdat je de ander ernstig neemt in wat hij of zij probeert te zeggen. Het raakt aan gelijkwaardigheid, omdat je niet automatisch jouw perspectief boven dat van de ander plaatst. Het raakt aan kwaliteit, omdat beslissingen die voortkomen uit grondig begrip doorgaans duurzamer zijn. En het vraagt een zekere speelsheid: de bereidheid om je eigen gelijk even los te laten en samen te ontdekken wat er werkelijk speelt.
Wij oefenen hier zelf nog dagelijks in. In gesprekken met klanten, in teamoverleg, in situaties waarin de druk oploopt en snelheid aantrekkelijk voelt. Juist dan is het waardevol om dat ene moment vóór je antwoord te herkennen en er bewust mee om te gaan.
In welk gesprek zou je het verschil kunnen maken door net iets langer te blijven bij wat er gezegd wordt, voordat je reageert? Wat zou er zichtbaar worden als je niet alleen het probleem probeert op te lossen, maar eerst het verhaal volledig laat ontvouwen?
Dat kleine verschil in aandacht kan een grote impact hebben op hoe mensen zich gezien voelen, en op hoe stevig beslissingen nadien gedragen worden. En precies daar wordt luisteren leiderschap.
door InsideUp | jun 25, 2025 | Persoonlijk Leiderschap, Professioneel Leiderschap
Waarden zijn voor ons geen theorie, maar dagelijkse praktijk.
Je voelt ze in hoe we samenwerken, begeleiden en afstemmen.
Met deelnemers, klanten en partners.
Of het nu gaat om een eerste ontmoeting, workshop, intake of rapport.
Kwaliteit
We gaan voor scherpte én verfijning.
We luisteren, denken mee en ontwerpen wat werkt in jouw context.
We zijn kritisch op onze eigen aanpak en integreren actief feedback van deelnemers én klanten.
Geen traject is ooit “af”.
Integriteit
We zeggen wat we doen en doen wat we zeggen.
We kiezen voor transparantie, afstemming en het lef om eerlijk te zijn, in het belang van de samenwerking.
Ook wanneer het spannend is.
Gelijkwaardigheid
Of je nu deelnemer bent in een leertraject, of opdrachtgever in een organisatie: we staan naast jou, niet erboven.
We geloven dat leren en veranderen pas écht gebeuren als er ruimte is voor alle perspectieven.
We creëren die ruimte bewust, in werkvormen en in contact.
Hartelijkheid
Wij werken met aandacht.
Met oog voor wat gezegd wordt én wat onuitgesproken blijft.
We zorgen voor een sfeer waarin mensen zichzelf durven tonen.
Want veiligheid en verbinding zijn geen luxe, maar voorwaarden voor groei.
Speels
Leren mag ook licht zijn.
We gebruiken werkvormen die activeren, verrassen, uitdagen.
Niet om te entertainen, maar om beweging te brengen.
Wie durft te spelen, durft ook te proberen, te falen en opnieuw te kiezen.
En net daarin zit leren.
Deze waarden zijn geen uithangbord.
Ze kleuren hoe we kijken, luisteren, ontwerpen, samenwerken.
Ze vormen het fundament onder alles wat we doen, samen met jou.
Herken jij onze waarden in onze samenwerking?
Of je nu deelnam aan een workshop, partner was in een traject of contactpersoon voor een teamontwikkeling: we zijn benieuwd hoe jij het hebt ervaren.
Geef het ons mee in de reacties via volgende emojis:
❤️Ja, ik herken de InsideUp-waarden in onze samenwerking? Noteer dan: ❤️
💌Gedeeltelijk herken ik de InsideUp-waarden: 💌
👍Ik herken de InsideUp-waarden nog niet echt: 👍
💡Ik ken jullie nog niet: 💡
We lezen graag wat klopt, én wat beter kan. Want ook dat is kwaliteit voor ons.
door InsideUp | sep 21, 2021 | Persoonlijk Leiderschap, Professioneel Leiderschap
Is de opstart bij jou ook zo druk? Niet alleen op het werk, maar ook thuis moest er veel geregeld worden.
Blijven ademen, en blijven ruimte maken voor mezelf. Ook al is het soms maar kort, het doet ontzettend deugd en helpt me kalm en gefocust te blijven op wat belangrijk is. Daar dien ik me soms aan te herinneren als ik op het punt sta om de me-time ‘voor een keertje te skippen’. Gelukkig luister ik af en toe ook eens naar mijn eigen raad.
Soit, ik vroeg me gewoon af jij ook de september-drukte net iets pittiger ervaart dan voorgaande jaren?
Vandaag zou ik een verhaal met je willen delen.
Een verhaal waaraan ik dacht toen ik het relaas hoorde van een participant tijdens onze bedrijfsworkshops “Zelfvertrouwen kan je leren”.
Durf jezelf zijn in een wereld waarin je bent afgestemd op anderen.
De dierenschool.
Op een dag kwamen de dieren uit het bos bijeen en zeiden: “Wij moeten een school stichten!” Een school voor dieren om echt Dier te kunnen worden. En zij vroegen een kleine groep uit hun midden om een plan te maken voor de school.
De commissie ging meteen aan het werk om leerdoelstellingen te maken voor de school. Het konijn stond erop dat ‘holen graven’ in het programma werd opgenomen. De haas wilde ‘hardlopen’ erin en de torenvalk vond ‘kunstig vliegen’ het belangrijkste. De karper maakte duidelijk dat ‘geruisloos zwemmen’ er zeker bij moest en de eekhoorn maakte zich bijzonder sterk voor het onderdeel ‘klimmen tegen kaarsrechte stammen van hoge bomen’. En zo geschiedde.
De school werd opgesteld. De leiding zei dat de dieren zich in alle vakken moesten bekwamen om echt Dier te kunnen zijn. Dat had nogal wat gevolgen…
De haas was wereldkampioen hardlopen. Geen dier kon zo snel sprinten en haken slaan als hij. De schoolleiding vond dat het voor de haas belangrijk was, voor lichaam en geest enzo, dat hij zich ook bekwaamde in het ‘kunstig vliegen’ of tenminste gewoon vliegen. Ze zetten de haas op een tak en zeiden op stimulerende toon: “Leer vliegen haasje!”
Het arme dier sprong, dat ging nog wel, maar tuimelde daarna met een klap naar beneden. Daarbij brak hij een poot en viel een gat in zijn hoofd dat nooit meer overging. Zo kwam het dat hij voor hardlopen toch niet meer dan een 6 haalde in plaats van een 10. Maar voor vliegen kreeg hij een 3 in plaats van een 1. Hij had het immers dapper geprobeerd. De leiding was tevreden.
Met open mond zagen alle dieren hoe de torenvalk zijn acrobatische toeren in de lucht vertoonde.
Toch merkte de leiding op dat het voor een valk vast en zeker van grote waarde zou kunnen zijn, nu of in de toekomst, dat hij, net als het konijn holen kon graven in de grond. De valk deed zijn uiterste best, brak echter jammerlijk zijn snavel en kneusde een vleugel. Daardoor kon hij nog nauwelijks vliegen en in plaats van een 10 eindigde hij met een 5. Maar op het onderdeel ‘holen graven’ haalde hij een 4 in plaats van een 1, want er was tenslotte wat grond verplaatst.
En zo verging het alle andere dieren.
De karper versleet zijn staartvin bij een poging hard te lopen, het konijn verdronk bijna en de eekhoorn verrekte al zijn spieren bij het hardlopen en haken slaan.
Wie haalde tenslotte de beste cijfers, het hoogste gemiddelde? Dat was de hersenloze kwal, die al glibberend, zwibbelend en zwabbelend alle proeven redelijk wist te doorstaan. Zijn botten brak hij niet; hij had er immers geen. En zo werd hij, zwibbel de zwabbel, tot de beste van de school uitgeroepen.
Kan jij ons helpen?
Mag ik even beroep doen op jouw netwerk?
Wij zijn op zoek naar een extra collega-freelancer.
Ken jij een Franstalige coach/trainer, die ook goed Nederlands spreekt, die gepassioneerd is door alles wat te maken heeft met persoonlijk leiderschap?
Zou je hem/haar met ons in verbinding willen brengen?
Dat zou fantastisch zijn!
Workshop – Met zelfvertrouwen aan de slag – Start2BeYou
Je leeft JOUW eigen leven. Je speelt JOUW eigen muziek. Je durft JOUW eigen stem te laten horen. Je neemt JOUW eigen plek in. Je straalt, meer en meer. En op momenten dat het tegen zit, voel je het diep geworteld vertrouwen in je dat het goed komt.
Persoonlijk leiderschap en zelfvertrouwen gaan hand in hand. We hebben hiervoor een online traject voor jou ontwikkeld in onze InsideUp Online Academy. Het online traject van 5 weken begeleidt jou stap voor stap hierin verder
Meer info en inschrijvingen via https://www.insideup-academy.be/start2beyou/
door InsideUp | jul 13, 2021 | Persoonlijk Leiderschap, Professioneel Leiderschap
De zomervakantie is gestart.
De zon laat nog een beetje op zich wachten, maar ik voel wel al het rustgevend effect op mijn huishouden. Yes!
Ik neem je graag even mee op pad. Letterlijk en figuurlijk.
Vorige week ontmoet ik een jongeman met paard hier in de velden. Je weet wel, de velden waarin je mij quasi dagelijks kunt vinden. Ik voel onmiddellijk aan dat dit een uitzonderlijke ontmoeting is.
De jongeman loopt naast een mooi wit paard dat helemaal bepakt is.
Wij starten een gesprek.
Hij is op weg naar Santiago de Compostela. Een 2-tal weken eerder vanuit Herentals gestart.
Hij is ontzettend opgetogen. Je ziet de sprankels in zijn ogen glinsteren.
Hij vertelt dat zijn grootste zorg – water en gras vinden voor zijn paard – ongegrond blijkt te zijn. Want op de route naar Compostela vind je blijkbaar om de 2 à 3 uur wel een bron om van te drinken. En grasvelden zijn er in overvloed. Het Zuiden van Frankrijk en Spanje zou wel eens anders kunnen zijn, maar dat ziet hij dan wel.
Ik woon hier al een vijftien jaar, maar weet nog maar een vijftal jaar dat een deel van mijn dagelijkse wandeling deel uitmaakt van de route naar Compostela. Heel sporadisch kom ik een bepakte wandelaar tegen. Maar een man die naast een bepakt paard wandelt heb ik nog niet gezien.
Hij vertelt over de mooie ont-moetingen die hij maakt, over de mooie plekken waar hij verblijft. Zijn ogen glinsteren helemaal als hij over de koningsmolen vertelt. Hij maakt ook tijd om af en toe een blog te schrijven over zijn avontuur. En deelt trots waar ik hem kan volgen: www.eden.life.
Hij vertelt dat hij de intentie geplaatst heeft om tot naar Compostela te gaan, maar dat hij het loslaat. Hij gaat tot waar de wind hem voert. Wie weet lukt het hem, wie weet ook niet. Hij is vastberaden om er alles uit te halen wat er voor hem inzit.
Hij vertelt dat zijn paard daarnet een beetje verward was. Aan zijn gedrag zag hij dat het paard dacht dat ik een paard was. Wat ik daarvan moet denken weet ik niet. Ik vind het best grappig. Het paard stopt ook niet met mij hoofdstoten te geven en te geeuwen. Een zeer bijzondere ervaring.
Through his mane and tail the high wind sings
Shakespeare
Ik vertel hem dat ik nog maar amper een jaar geleden mijn angst voor paarden overwonnen heb. Dankzij een wit paard (toevallig?) dat een beetje verder, ook op zijn route, in de weide staat. Dat paard heet Calienté. En mijn jongste zoontje heeft er een mooie band mee opgebouwd tijdens onze dagelijkse wandeling, gedurende de maandenlange periode waarin wij hem hebben opgevangen vorig jaar. Eén van de dagelijkse rituelen was samen gaan wandelen. Het is zo’n gewoonte geworden voor hem dat hij er zelfs naar begon te vragen. Dat was zo mooi om te zien: met hoedje op het hoofd, zonnebril aan en 2 wortels, in elke hand één vertrokken we op pad. Dankzij de wortels wist hij precies wat we gingen doen.
Elke dag durft hij zijn handje verder uitreiken naar het voor hem reusachtig dier. Elke dag durf ik mijn angst meer loslaten. Van heel snel de wortels aan te reiken en mijn hand bliksemsnel terug te trekken, waardoor de wortel soms op de grond valt, tot het rustig ‘omarmen’ van het paard. Het heeft me weken – of was het nu maanden- gekost om stap voor stap meer vertrouwen in mezelf te voelen en in het paard, om die angst los te laten.
Ik heb gemerkt dat als ik me goed in mijn vel voel, Calienté van zelf naar me komt. Als ik in mijn hoofd zit te malen, als ik een mindere dag heb, dan komt hij niet. Zelfs als ik er minuten sta te roepen en te zwaaien met een wortel. Of dan komt hij heel snel, enkel om de wortel en dan briest hij even alvorens weer weg te stappen.
Ik heb gemerkt dat het altijd wel naar mijn zoontje komt.
Allemaal observaties, waar ik niet veel van begrijp, maar die er wel zijn.
De ontmoeting met deze jongeman op weg naar Compostela herinnert me dat ik een coaching-sessie wil ervaren met paarden. Het intrigeert me. Zoals deze ontmoeting met dit paard me ook intrigeert.
Ik heb er vorig jaar “Dr. Google” voor geraadpleegd, maar het in de drukte van elke dag weer vergeten. Nu staat het terug op mijn lijst van ‘te ervaren’ deze zomer. Dus, als jij een plekje kent dat je kunt aanraden om dit te ervaren, dan hoor ik het graag.
Even terug naar de uitzonderlijke ont-moeting met deze jongeman op weg naar Compostela. Want het brengt nog een ander verlangen naar boven. Het verlangen van op reis gaan, op avontuur, op ontdekkingstocht. Naar jezelf, terwijl je een deeltje van onze mooie aarde bewandelt. Wat is er mogelijk voor mij dit jaar? Beseffend dat reizen naar het buitenland er voor mij dit jaar niet inzit. Een bewuste keuze. Mijn denkmotor is alleszins dankzij deze ont-moeting van start gegaan. Samen met mijn lieve echtgenoot beslist dat we er een ervaringsvakantie van gaan maken. Wat wil ik ervaren? Wat willen we samen ervaren? En zo zijn we gestart met het leggen van een ervaringspuzzel. Ben benieuwd wat dit ons mag brengen.
The only way out is in …
Junot Diaz
Terwijl ik dit hier nu schrijf denk ik plots ook terug aan de steeds gelijkaardige terugkerend feedback tijdens het check-out moment van onze workshops rond perfectionisme. Ik heb er deze maand een aantal mogen faciliteren. Wellicht dat daardoor de link hier en nu naar boven komt. Ik hoor participanten iets zeggen dat klinkt als:
“Het is alsof ik een ontdekkingstocht start naar mezelf. Mijn rugzak zit vol concrete en toepasbare tools en dat geeft vertrouwen. Toch voelt het stap voor stap loslaten van dat 20 ton zwaar harnas – dat perfectionisme is – als spannend aan. Een avontuur waarin ik leer om meer en meer op wandel te gaan zonder harnas.”
Ik wens je mooie uitzonderlijke ont-moeting-en toe.
Met jezelf. Met anderen.
De zomer vraagt om ver-traging.
De zomer nodigt uit om met andere ogen te kijken naar al de overvloed rondom je.
De zomer vraagt om dàt te zien waar je anders gewoon aan voorbij loopt.
Zie het, en misschien kan je anderen het ook helpen zien.
Ik wens je momenten van SAMEN ERVAREN toe,
terwijl elk van ons ook zijn eigen pad verder bewandelt,
op zijn eigen unieke perfecte imperfecte manier.
door InsideUp | mei 6, 2021 | Persoonlijk Leiderschap, Professioneel Leiderschap
Mijmer je even met me mee? Vandaag is het hier aan het stormen. Het ideaal weer hiervoor dus.
Laten we even samen de kracht van “het samen” exploreren.
Ik leer omdat jij deelt. Als jij niets deelt, dan ben ik gewezen om mijn eigen beperkte ervaringen, observaties, boeken, trainingen, interpretaties …. . Wat een verrijking wordt delen dan? Tenminste als ik bereid ben om open en nieuwsgierig aanwezig te zijn; bereid ben om ook te delen.
Ik groei omdat jij me in de gelegenheid stelt om te oefenen. Als ik op training ga en tools aangereikt krijg dan heb ik waardevolle kennis opgedaan. Dan koester ik de potentie om te groeien. Te vergelijken met een zaadje dat net geplant is. Het kiemen en groeien gebeurt enkel wanneer ik de opgedane kennis kan omzetten in daadwerkelijke actie; wanneer ik de tools en ideeën in de arena kan beginnen toepassen. Wat een leerrijke en boeiende ervaring wordt onze interactie dan? Tenminste als ik vrede kan nemen met het chaotische, niet rechtlijnige proces van leren en groeien.
Ik ontdek mezelf veel sneller in interactie met jou. Jij duwt op knoppen waarvan ik me niet bewust was dat ik ze heb. Jij triggert gedachten en emoties in mij, die veelal onder de waterlijn blijven. Als ik eerlijk ben met mezelf erken ik dat jij mij (veelal onbewust) een spiegel voor houdt, die soms flatterend is en soms confronterend. Jij toont mij dat ik mens ben, perfect imperfect. Wat een cadeau aan zelf-kennis en eigen-wijsheid neem ik in ontvangst, tenminste als ik bereid ben om in eerlijk in de spiegel te kijken.
Ik weet dat mijn succes het gevolg is van de successen én falingen van mensen die mij zijn voorgegaan. En ik hoop dat mijn successen én falingen weer voeding geven aan zij die na mij komen. Ik ben maar een kleine schakel in het groter geheel. Mijn aandacht gaat naar het zo goed als mogelijk invullen van mijn plaats, om mijn eigen unieke en soms ook wel zotte manier.
Fall in love with the process,
and the results will come.
Het doet pijn wanneer ik verwachtingen stel aan jou; wanneer ik mijn “win” , mijn “succes”, mijn “eigenwaarde” laat afhangen van jouw vermogen om MIJN verwachtingen in te vullen.
Het kan ook pijn doen wanneer we onze verwachtingen naar elkaar niet durven te uiten; wanneer moeilijke gesprekken uit de weg gegaan worden; wanneer “laisser faire” de nieuwe norm is. Omdat we “de boel opblazen” schuwen; omdat we van oordeel zijn dat conflict iets is dat we dienen te mijden. Het passief-agressief monstertje steekt hier dan ook regelmatig de kop op.
Ondertussen heb ik geleerd dat conflict bij het leven hoort. Net zoals eten en drinken en slapen.
Voor mij was dit best wel een lange weg. Want elke cel in mijn lijf is geprogrammeerd om conflict uit de weg te gaan. Maar in een versneld tempo heb ik me geherprogrammeerd.
Nu weet ik dat het in de momenten van conflict – van kwetsbare chaos – is dat we zuurstof geven aan het ontstaan van iets nieuws. Van dat wat we wel willen. In plaats van te blijven zwalpen in dat wat we niet willen en er over blijven zagen en zeuren aan derden. Het is in de momenten van conflict dat een relatie groeit.
Nu weet ik dat ik mezelf en de ander eer door het conflict aan te gaan, terwijl ik vroeger echt het tegenovergestelde dacht. Omdat ik de relatie een kans wil geven om te groeien. Veel gemakkelijker is er gewoon van vluchten. Maar ondertussen weet ik dat het dan betekent dat ik de relatie ook ontvlucht en ondermijn. Want het is niet omdat ik het conflict niet aanga dat de spanningen opgelost geraken. In tegendeel. Die bouwen mooi verder op onder de waterlijn. Met het bezoek van dat passief-agressief monstertje als gevolg. Dit geldt uiteraard zowel voor professionele als persoonlijke relaties.
Niemand heeft de monopolie op de waarheid. Ook ik niet.
Alles komt neer op het gezien en gehoord worden. Door anderen, maar vooral ook door onszelf.
Als we onszelf zien en horen voor wie we werkelijk zijn. Perfect imperfect en uniek.
Dan kunnen we de ander zien en horen voor wie ze werkelijk zijn. Perfect imperfect en uniek.
Het is die imperfectie die ons mens maakt, die ons bindt.
Het is die imperfectie in onszelf erkennen en aanvaarden dat de verbinding met de ander versterkt.
Het is die uniciteit die het boeiend en ver-rijkend maakt.
Laten we dat eren in onszelf en in elkaar.
Perfect people aren’t real. And real people aren’t perfect.
I am not perfect, but I’m not fake.
Ik wens je een mooie ver-bindende week toe.
Zo een week waar je helemaal gelooft in jezelf,
je groeimindset maximaal inzet en je imperfecties helemaal omarmt.
Just be your shining you!
door InsideUp | okt 22, 2020 | Persoonlijk Leiderschap, Professioneel Leiderschap
Een aantal weken geleden stonden Karin en ik op de HR Digital Day georganiseerd door Cevora. Als spreker mochten wij één van de vele podia – lees studio’s – in beslag nemen met ons thema “Investeren in een op groeimindset gerichte cultuur”. Een dag waarop meer dan 400 participanten inspiratie zochten over “the race for talent” bij tal van sprekers.
Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan
pipi langkous
Gemotiveerd door deze befaamde quote van Pipi Langkous zijn we voor de full experience gegaan. We werden geschminkt en gekapt door een professioneel team, stonden in een studio met alles er op en eraan begeleid door een professioneel regie-team en namen zelfs deel aan een fotoshoot en interview achteraf.
We zijn niet hier om perfect te zijn. We zijn hier omdat we een boodschap hebben te brengen, een bijdrage hebben te leveren aan de visie op leiderschap. Met dit in gedachte stapten we best wel met de nodige spanning binnen. Maar naar buiten stapten we met een intens gevoel van voldoening én een big smile op onze face. Goesting in meer van dit. Absoluut!
Vandaag de dag kunnen we niet anders meer dan erkennen dat verandering en complexiteit de norm is, het nieuwe normaal. De context waarin we zitten verandert continu, alsook de regelgeving waaraan we ons dienen te houden; de technologie waarvan we gebruik maken verandert veel sneller dan ooit ervoor; innovaties die tot disruptie leiden van vaste waarden volgen elkaar snel op; en de diversiteit van mensen waarmee we op de werkvloer en thuis te maken hebben is rijker en complexer. Niets blijft lang hetzelfde, alles is onderhevig aan verandering. Yes! We live in very exciting times.
Deel uitmaken van deze tijdslijn kan angst inboezemen. We voelen ons onzeker omdat de oplossingen die we zoeken nog niet gekend zijn. Of we ervaren dat onze drang voor controle ongekende hoogtes aanneemt omdat we niet durven los te laten wat we kennen. En tegelijkertijd kunnen we ook positieve opwinding ervaren, zoals we voelden als kind voor een schoolreis. Nieuwsgierig naar wat komt, bereid om in het avontuur te stappen en de opportuniteiten te zien en te grijpen wanneer ze zich voordoen, of zelfs opportuniteiten te creëren. We voelen en denken dit alles en nog veel meer tegelijkertijd.
En soms blijft de plaat wat hangen.
Meer dan ooit ervoor worden we uitgenodigd om onze mindset onder de loep te nemen. Inzetten op de ontwikkeling van een groeimindset, op een progressie-gerichte aanpak is wat nodig is om je muziek te blijven spelen, de plaat te laten draaien. Niet alleen op het werk, maar ook thuis. Niet alleen voor leidinggevenden, maar voor iedereen die zijn eigen leven wilt leiden. Het maakt namelijk het verschil tussen stagneren en verwelken, of floreren en vooruitkomen; tussen zich machteloos voelen of de regie in eigen handen nemen; tussen intens en bezield leven of overleven.
Wie je bent is hoe je leiding geeft, aan jezelf en aan anderen
Als mens willen we allemaal een betekenisvolle bijdrage leveren en betekenisvolle vooruitgang boeken. Als mensen vooruitgang maken in iets dat ze interessant vinden dan floreren ze. Dan raken ze niet uitgeput, ook al werken ze nog zo hard. Dan voelen ze zich energiek, ook al is het nog zo moeilijk wat ze doen. Vanuit dit gegeven is onze passie voor de op groeimindset-gerichte aanpak ontstaan, op progressiegerichte aanpak. Vanuit deze passie is InsideUp ontstaan.
Mensen zijn veerkrachtig en zelfredzaam. Als we deze overtuigingen ten volle binnen pakken, voor onszelf en voor anderen, dan kan er plots veel meer. Dit is ook één van de tien basisovertuigingen die aan de basis liggen van een op progressie-gerichte aanpak, gestoeld op het volledig omarmen van het concept van groeimindset. Wij overschatten altijd het effect van onze drama’s en onderschatten de kracht die in elk van ons schuilt om na het drama weer op te staan en te rijzen, te genieten.
Denk maar eens aan je eigen leven. Aan alles wat je al meegemaakt hebt. En erken ook heel even de kracht in jou die gemaakt heeft dat je er nog steeds bent, met al je talenten en dromen.
Ja, misschien met één of meerdere littekens, als gevolg van pijnlijke ervaringen die je liever niet had meegemaakt. En het zijn precies die ervaringen die je gemaakt hebben wie je vandaag bent. Die je de wijsheid brachten uit de lessen die je eruit getrokken hebt. Sta daar ook even bij stil. Elk obstakel, groot of klein, thuis of op het werk, is een leeropportuniteit. Het leven zit vol van dergelijke uitdagingen. En elk van ons bepaalt aan de hand van onze mindset hoe we ermee omgaan, hoe we ernaar kijken.
What if your life is one big experiment?
What if everything in life is here for you, not against you?
Maak even tijd om retrospectief terug te kijken op je eigen leven, professioneel en/of privé. Wat hierbij helpt is om dit te doen aan de hand van een tijdslijn, waarop je alle belangrijke events en/of obstakels plaatst. Kijk vervolgens naar je tijdslijn en stel je bij een aantal obstakels de vraag “Wat was daar goed aan wat ik toen niet kon zien?”
Vanuit die graantjes van wijsheid kan je nu vandaag misschien voor een obstakel staan. Het kan helpend zijn om je dan de vraag te stellen “Wat is hier goed aan dat ik nu nog niet zie?”. Geef jezelf het voordeel van de twijfel. Want meestal zal je in het hier en nu het antwoord nog niet weten. Maar je weet dat je verleden voldoende bewijzen heeft dat er meestal wel een antwoord komt. Je weet uit je verleden dat je niet altijd krijgt wat je wilt, maar blijkbaar wel wat je nodig hebt, voor je eigen groei. Zolang je maar blijft inzien dat alles een experiment is waaruit we lessen kunnen trekken voor onszelf.
Jezelf perspectief-verruimende vragen stellen helpt om je groeimindset te activeren wanneer de plaat weer eens blijft hangen, wanneer je jezelf betrapt op een statische mindset.
Help jezelf door in je zelfredzaamheid en veerkracht te investeren. Help anderen door in hun zelfredzaamheid en veerkracht te geloven. We zijn allemaal creators van ons eigen leven, geen slachtoffers. Het klopt dat we de context niet altijd en zelfs zelden in eigen handen hebben. Maar wat we wel in eigen handen hebben is onze mindset. Laten we samen een mooie en duurzame wereld maken door elkaar hierin te ondersteunen, als leidinggevende, als collega, als moeder, als zoon, als burger, als … Innovatie en co-creatie vloeit hieruit logisch verder, zelfs in de breedste betekenis van de woorden.
Een op groeimindset gerichte aanpak…
Die betekenisvolle bijdrage leveren en betekenisvolle vooruitgang boeken. Het verschil tussen vooruitgaan en floreren of stagneren en verwelken. Jezelf staande houden in veranderende tijden door te kiezen voor een progressiegerichte aanpak voor jezelf, het team of je bedrijf. Het loont echt de moeite.
Wil je een webinar, keynote, (online) workshop organiseren of samen een mindset-game spelen.
Contacteer ons voor meer info!
