Durf jezelf te leiden

Durf jezelf te leiden

Een aantal weken geleden stonden Karin en ik op de HR Digital Day georganiseerd door Cevora. Als spreker mochten wij één van de vele podia – lees studio’s – in beslag nemen met ons thema “Investeren in een op groeimindset gerichte cultuur”. Een dag waarop meer dan 400 participanten inspiratie zochten over “the race for talent” bij tal van sprekers.

Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan

pipi langkous

Gemotiveerd door deze befaamde quote van Pipi Langkous zijn we voor de full experience gegaan. We werden geschminkt en gekapt door een professioneel team, stonden in een studio met alles er op en eraan begeleid door een professioneel regie-team en namen zelfs deel aan een fotoshoot en interview achteraf.

We zijn niet hier om perfect te zijn. We zijn hier omdat we een boodschap hebben te brengen, een bijdrage hebben te leveren aan de visie op leiderschap.  Met dit in gedachte stapten we best wel met de nodige spanning binnen. Maar naar buiten stapten we met een intens gevoel van voldoening én een big smile op onze face. Goesting in meer van dit. Absoluut!

Vandaag de dag kunnen we niet anders meer dan erkennen dat verandering en complexiteit de norm is, het nieuwe normaal. De context waarin we zitten verandert continu, alsook de regelgeving waaraan we ons dienen te houden; de technologie waarvan we gebruik maken verandert veel sneller dan ooit ervoor; innovaties die tot disruptie leiden van vaste waarden volgen elkaar snel op; en de diversiteit van mensen waarmee we op de werkvloer en thuis te maken hebben is rijker en complexer. Niets blijft lang hetzelfde, alles is onderhevig aan verandering. Yes! We live in very exciting times. 

Deel uitmaken van deze tijdslijn kan angst inboezemen. We voelen ons onzeker omdat de oplossingen die we zoeken nog niet gekend zijn. Of we ervaren dat onze drang voor controle ongekende hoogtes aanneemt omdat we niet durven los te laten wat we kennen. En tegelijkertijd kunnen we ook positieve opwinding ervaren, zoals we voelden als kind voor een schoolreis. Nieuwsgierig naar wat komt, bereid om in het avontuur te stappen en de opportuniteiten te zien en te grijpen wanneer ze zich voordoen, of zelfs opportuniteiten te creëren. We voelen en denken dit alles en nog veel meer tegelijkertijd.

En soms blijft de plaat wat hangen.  

Meer dan ooit ervoor worden we uitgenodigd om onze mindset onder de loep te nemen.  Inzetten op de ontwikkeling van een groeimindset, op een progressie-gerichte aanpak is wat nodig is om je muziek te blijven spelen, de plaat te laten draaien. Niet alleen op het werk, maar ook thuis. Niet alleen voor leidinggevenden, maar voor iedereen die zijn eigen leven wilt leiden. Het maakt namelijk het verschil tussen stagneren en verwelken, of floreren en vooruitkomen; tussen zich machteloos voelen of de regie in eigen handen nemen; tussen intens en bezield leven of overleven.

Wie je bent is hoe je leiding geeft, aan jezelf en aan anderen

Als mens willen we allemaal een betekenisvolle bijdrage leveren en betekenisvolle vooruitgang boeken. Als mensen vooruitgang maken in iets dat ze interessant vinden dan floreren ze. Dan raken ze niet uitgeput, ook al werken ze nog zo hard. Dan voelen ze zich energiek, ook al is het nog zo moeilijk wat ze doen. Vanuit dit gegeven is onze passie voor de op groeimindset-gerichte aanpak ontstaan, op progressiegerichte aanpak. Vanuit deze passie is InsideUp ontstaan.

Mensen zijn veerkrachtig en zelfredzaam. Als we deze overtuigingen ten volle binnen pakken, voor onszelf en voor anderen, dan kan er plots veel meer. Dit is ook één van de tien basisovertuigingen die aan de basis liggen van een op progressie-gerichte aanpak, gestoeld op het volledig omarmen van het concept van groeimindset. Wij overschatten altijd het effect van onze drama’s en onderschatten de kracht die in elk van ons schuilt om na het drama weer op te staan en te rijzen, te genieten.

Denk maar eens aan je eigen leven. Aan alles wat je al meegemaakt hebt. En erken ook heel even de kracht in jou die gemaakt heeft dat je er nog steeds bent, met al je talenten en dromen.

Ja, misschien met één of meerdere littekens, als gevolg van pijnlijke ervaringen die je liever niet had meegemaakt. En het zijn precies die ervaringen die je gemaakt hebben wie je vandaag bent. Die je de wijsheid brachten uit de lessen die je eruit getrokken hebt. Sta daar ook even bij stil. Elk obstakel, groot of klein, thuis of op het werk, is een leeropportuniteit. Het leven zit vol van dergelijke uitdagingen. En elk van ons bepaalt aan de hand van onze mindset hoe we ermee omgaan, hoe we ernaar kijken.

What if your life is one big experiment?

What if everything in life is here for you, not against you?  

Maak even tijd om retrospectief terug te kijken op je eigen leven, professioneel en/of privé. Wat hierbij helpt is om dit te doen aan de hand van een tijdslijn, waarop je alle belangrijke events en/of obstakels plaatst. Kijk vervolgens naar je tijdslijn en stel je bij een aantal obstakels de vraag “Wat was daar goed aan wat ik toen niet kon zien?”

Vanuit die graantjes van wijsheid kan je nu vandaag misschien voor een obstakel staan. Het kan helpend zijn om je dan de vraag te stellen “Wat is hier goed aan dat ik nu nog niet zie?”. Geef jezelf het voordeel van de twijfel. Want meestal zal je in het hier en nu het antwoord nog niet weten. Maar je weet dat je verleden voldoende bewijzen heeft dat er meestal wel een antwoord komt. Je weet uit je verleden dat je niet altijd krijgt wat je wilt, maar blijkbaar wel wat je nodig hebt, voor je eigen groei. Zolang je maar blijft inzien dat alles een experiment is waaruit we lessen kunnen trekken voor onszelf.

Jezelf perspectief-verruimende vragen stellen helpt om je groeimindset te activeren wanneer de plaat weer eens blijft hangen, wanneer je jezelf betrapt op een statische mindset. 

Help jezelf door in je zelfredzaamheid en veerkracht te investeren. Help anderen door in hun zelfredzaamheid en veerkracht te geloven. We zijn allemaal creators van ons eigen leven, geen slachtoffers. Het klopt dat we de context niet altijd en zelfs zelden in eigen handen hebben. Maar wat we wel in eigen handen hebben is onze mindset. Laten we samen een mooie en duurzame wereld maken door elkaar hierin te ondersteunen, als leidinggevende, als collega, als moeder, als zoon, als burger, als … Innovatie en co-creatie vloeit hieruit logisch verder, zelfs in de breedste betekenis van de woorden. 


Een op groeimindset gerichte aanpak…

Die betekenisvolle bijdrage leveren en betekenisvolle vooruitgang boeken.  Het verschil tussen vooruitgaan en floreren of stagneren en verwelken.  Jezelf staande houden in veranderende tijden door te kiezen voor een progressiegerichte aanpak voor jezelf, het team of je bedrijf. Het loont echt de moeite.

Wil je een webinar, keynote, (online) workshop organiseren of samen een mindset-game spelen. 
Contacteer ons voor meer info!

Je bent wie je bent. Of toch niet?

Je bent wie je bent. Of toch niet?

Zijn wij wie we zijn? Of kunnen we onszelf helemaal opnieuw uitvinden? Wat is veranderbaar en wat niet?

In alle eerlijkheid ik weet het niet. Ik lees hier veel over. Experimenteer met de nieuwe inzichten. En nog steeds weet ik niet hoe rekbaar en veranderbaar we zijn.

Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.

Pipi Langkous

Ik zie dat mensen anders zijn. Uniek. Ik zie patronen bij bepaalde types van mensen. Ja, die zie ik ook. Ik zie het AHA-moment bij mensen wanneer ze zichzelf herkennen in een type. Zo van “JA, dat ben ik inderdaad!”. En de opluchting omdat ze zo mogen zijn. Dat het “normaal” is.

Maar, ik weet niet in welke mate persoonlijkheidstesten weerspiegelen wie we echt zijn of gewoon weerspiegelen wie we denken dat we zijn. En als we nu eens denken iemand anders te zijn dan wie we vandaag denken te zijn, kunnen we die ander dan ook worden?

Wij vullen zelf vragenlijsten in, met de blik die we over onszelf hebben. In welke mate speelt dan de self-fulfilling prophecy? Stel ik vul in een vragenlijst in dat ik na een netwerkevent neerploef in de zetel omdat ik nood heb om me even terug te plooien op mezelf. Wat wilt dit dan zeggen? Wilt dit dan zeggen dat ik een zeker mate van introversie toon? Wilt dit zeggen dat ik introvert ben? Of wilt dit  zeggen dat om de één of andere reden ik denk dat ik introvert ben en daardoor ook zo zal handelen en denk dat ik dat dan ben?

Allemaal overpeinzingen waar ik nog niet aan uit ben.

Wie ben ik? Dit is een vraag die bij mij veel schaamte en schuldgevoel naar boven heeft gebracht in mijn leven. Omdat ik nooit tevreden was met wat ik van mezelf zag of hoorde. Ik vond het nooit goed genoeg. Ja, als ex-perfectionist wast dit best wel een dingetje.

“Wie ben ik?” is een vraag die mij conclusies doet trekken over mezelf. Waardoor ik niet anders meer kan dan zijn wie ik denk dat ik ben. Het is een vraag die me vastzet en het denken in mogelijkheden heel moeilijk maakt. 

De perspectief-verruimende vraag, gericht op progressie is “Wie wil ik zijn?”. Het verruimt mijn blik, nieuwe opportuniteiten zijn dan mogelijk. Weliswaar niet zomaar, door er aan te denken, wel door steevast bewust te kiezen voor de op groei-gerichte aanpak. Me richten op het gedrag dat nodig is om mezelf te verbeteren. Dat gedrag dan stap voor stap te oefenen, doelbewust in te zetten en erover te reflecteren.

Want, wat ik wel met zekerheid weet is dat ik me kan verbeteren in om het even welke vaardigheid. Waar ik nu sta is gewoon een startpunt. Er is altijd progressie mogelijk door focus en inzet. Wilt dit zeggen dat ik morgen de nieuwe Einstein kan worden enkel door inzet en focus? Ik weet het niet. Waar ik uiteindelijk ga geraken weet niemand. En het interesseert me ook oprecht niet meer. Een Einstein worden is namelijk weer een resultaat. En door me te fixeren op een resultaat loopt het meestal fout bij mij. Ik begin mezelf dan te vergelijken met anderen. Als ik het resultaat dan niet behaal ga ik mezelf op de kop geven. Mijn faalangst wordt dan gevoed en maakt dat ik dan stagneer in plaats van groei.

Wat wel helpt is weten, echt weten, dat als ik wil ik me ook echt kan verbeteren. Is weten dat ik zelfredzaam ben en veerkrachtig. Is weten dat groei en verbetering alleen maar plaatsvinden als ik ook geloof dat ik me kan verbeteren.

Dit zijn ook de basisovertuigingen van een groei-mindset, een op groei-gerichte aanpak.

Whether you think you can, or you think you can’t – you’re right.

Henry Ford

Doe maar even de oefening aan de hand van dit schema:

  • Ik denk dat ik niet kan tekenen. Welke actie volgt hierop? Ik zal het zelfs niet proberen, want ik denk dat ik het toch niet kan. Ik heb een conclusie getrokken. Welk resultaat oogst je? Je kan inderdaad nog steeds niet tekenen want het ontbreekt je aan oefening. Dus, ja, zie je wel, je kunt inderdaad niet tekenen.
  • Ik kan vandaag nog niet tekenen, maar ik weet dat ik me erin kan verbeteren en ik wil dat ook. Welke actie volgt hierop? Ik probeer, ik volg een online-traject “tekenen voor dummies”, …. Welk resultaat oogst je? Ik kan al beter tekenen dan een maand geleden. Ik heb me inderdaad verbeterd. Wat is er nog meer mogelijk? En ik bouw verder op de kennis en kunde die ik verworven heb, hoe klein ook.

Welk verhaal vertel je jezelf? En is het in dat verhaal dat je de hoofdrol wilt spelen?

Dus, even terug naar het begin. Welke vraag ondersteunt me het meest vandaag: wie ben ik of wie wil ik zijn?

Persoonlijkheidstesten hebben zeker een toegevoegde waarde. Ik neem ze vandaag nog steeds af en gebruik ze als startbasis voor het gesprek met mijn klanten (of het gesprek met mezelf). Ze dragen bij tot zelfinzicht en vormen een helder uiteenzetting van wie iemand vandaag denkt te zijn. Hoe iemand vandaag naar zichzelf kijkt. En dat is altijd ok.

Dé cruciale vraag is “Wie wil ik morgen zijn?”.

Dan begint het groei-avontuur van experimenteren, spelen, leren en groeien. Een groei-avontuur in de richting van wat ik wil in mijn leven, helemaal ok met wat is vandaag, maar lonkend naar de andere mogelijkheden en benieuwd naar waar dit avontuur zal leiden. Want wat ik ook zeker weet is dat je leven dromen niet hetzelfde is als je dromen leven. De meeste voldoening haal ik uit het leven van mijn dromen. Ook al loopt het dikwijls anders dan verwacht.

I’m on the move,

I’m on a new adventure and

that makes me happy.

Beyond all expectations,

beyond all limitations. 

En het magische is dan, dat ik verder geraak dan ooit ervoor!  

Ik zeg bijvoorbeeld niet meer tegen mezelf ik wil goed zijn in het hanteren van conflicten.

Neen, ik focus me op groei en herformuleer mijn doel: “ Ik wil beter worden in het hanteren van conflicten”. Vervolgens bepaal ik wat dat dan voor mij zou betekenen, welk gedrag nodig is. Om vervolgens de eerste haalbare stap hierin te formuleren en te zetten. Ik oefen hier doelbewust op totdat wat moeilijk was gemakkelijk gaat en bepaal dan, vanuit deze nieuwe plek, wat de volgende stap is om beter conflicten te kunnen hanteren.

Dit is een (h)eerlijke mindset-game-changer. Zeker in een wereld waar alles continu verandert, en ik dus ook. Echt waar! Niet enkel alles rondom verandert, ook wij.

Inzetten op groei, op verbetering, staat me toe het beste uit mezelf te geven, te leren en te groeien, inspelend op wat vandaag belangrijk is. Enkel inzetten op een resultaat, maakt me log, twijfelachtig en besluiteloos.

Beiden zijn nodig. Inzet op resultaat en op verbetering. Zeker in een bedrijfscontext.
Laat deze blog een uitnodiging zijn om hier een gezond evenwicht in te vinden, voor jezelf, voor je kinderen, voor je medewerkers.

Wil je meer weten over een groeimindset bij jezelf, je werknemers of je bedrijf. We hebben een leuk aanbod met key notes, webinars en workshops.
Geef gerust een seintje voor meer informatie.

Heldere-lijnen regels

Heldere-lijnen regels

Heb jij de analogie ook gezien?

Eénduidige maatregelen naar aanleiding van Corona leiden tot éénduidigheid in gedrag. 

Grijze zones in de maatregelen leiden tot zwalpend gedrag. Ja, ook ik betrap mezelf soms op “vrije” interpretaties van de maatregelen.   

En dat is precies hetzelfde gedrag dat ik vertoon als ik niet helder ben in wat ik wil. Als ik niet helder ben in hoe ik de dingen wil aanpakken. Als ik tegenstrijdigheden wil.

Dan vertoon ik ook zwalpend gedrag. Uiteraard met negatief effect op het resultaat. Wat weer tot gevoelens van frustratie en teleurstelling leidt.

De “heldere-lijnen regel” is wat me er dan uithelpt.  

Wat collectief speelt, speelt ook individueel.
Als we wijzen naar zij, wijzen we ook naar wij.

“Heldere-lijnen” regels geven duidelijkheid en richting.

Een heldere-lijn regel is een regel die duidelijk is, niet voor interpretatie vatbaar is en geen ruis veroorzaakt in het hoofd. 

Het opstellen van een aantal “heldere-lijnen” regels maakt dat we ons persoonlijk leiderschap met meer gemak kunnen pakken.

Hierbij een aantal voorbeelden – We horen onszelf misschien zeggen dat we

  • gezonder gaan eten
  • meer gaan slapen
  • minder op de smartphone gaan scrollen
  • meer gaan bewegen
  • ….

Als ik me dergelijke uitspraken hoor zeggen, dan weet ik dat ik het eigenlijk aan het toeval ga overlaten. Dan weet ik dat het voor nu voor mij nog niet belangrijk is. Ik weet op voorhand dat ik zwalp-gedrag zal vertonen, vermomd als uitstelgedrag, of “welk-excuus-kan-ik nu-verzinnen-om-het-niet-te-doen”-gedrag.

Want wat betekenen deze uitspraken nu eigenlijk? 

  • Gezonder eten? Wat betekent dat praktisch? Op dagelijkse basis? Betekent dat gewoon wat meer groenten eten? Ga ik elke maaltijd gezond eten? Of slechts één keer per dag? Past het toegeven aan de goesting voor dat pak frieten erbij of niet?
  • Meer slapen? Enkel in het WE? Of echt elke dag? En hoeveel meer dan eigenlijk? En wat als ik helemaal door een Netflix-serie gegrepen ben en het even wil afzien? Kan ik het minder slapen gewoon morgen inhalen?
  • Minder op smartphone? Gaan we het gewoon proberen en “hopen” dat het resultaat van ons proberen tot minder leidt? Of gaan we smartphone-vrije weekends invoeren? Of gaan we slechts op specifieke momenten op de smartphone?
  • Meer bewegen? Gaan we daar elke dag werk van maken? Of op specifieke dagen van de week? Hoeveel tijd trekken we hiervoor uit? Of plaatsen we gewoon de intentie en hopen dat we daarmee de wilskracht vinden om het dan ook te doen? Wat als het regent? Zijn we dan vrijgesteld?    

Merk je de ruis die op het kanaal zitten tussen intentie en uitvoering? Merk je hoe dit een bron kan zijn van oeverloze gesprekken in ons hoofd? Merk je dat beslissen een lijdensweg wordt?

Als we ergens progressie in willen, als we de voldoening van vooruitgang, van groei, willen ervaren dan kan dat alleen maar als we de vooruitgang, de groei kunnen meten of traceren.

Wil dat dan zeggen dat we alle aspecten in ons leven moeten beginnen meten?

Neen, oh neen! Stel je voor! Dat is zeker niet de bedoeling. Dat is zeker niet wat ik zeg. 

Wat ik wel zeg is dat wanneer je beslist om bepaald gedrag te veranderen, je dit best doet aan de hand van iets dat je vooruitgang meet of visualiseert.

Als je beslist om bijvoorbeeld de gewoonte om je slaappatroon aan het toeval over te laten, te veranderen. Omdat deze gewoonte bijvoorbeeld niet langer bijdraagt tot jouw vitaliteit. Omdat de kost om deze gewoonte in stand te houden hoger en hoger wordt en de nadelen zwaar beginnen door te wegen. Wel, dan raad ik je aan om met de “heldere-lijnen” regel aan de slag te gaan. 

Overweeg even volgende intenties:

  • Ik eet elke dag minstens 4 verschillende soorten groenten
  • Ik ga niet meer naar de frituur
  • Ik koop nooit meer voeding in een tankstation-shop
  • Ik loop nooit meer door de koeken en chips rayon in de winkel
  • Ik ga elke avond om 11 uur naar bed, zonder “scherm”
  • Ik check mijn social media slechts 1 keer per dag, ’s avonds om 8h – max. 30 minuten
  • Ik ga dagelijks een half uur wandelen
  • ….

Merk je het verschil? Merk je dat je jezelf dan veel duidelijker een richting geeft. Dat actie een logisch gevolg wordt. Dat je weg stapt van vage intenties die aan het toeval worden over gelaten. 

Dit klinkt allemaal logisch hé?

Weet je waarom dit zo belangrijk is?

Je oogst niet alleen het gevoel van voldoening omdat je je vooruitgang effectief gaat kunnen merken, omdat je effectief gaat doen wat je gezegd hebt dat je gaat doen.  

De grootste win zit in het optimaler beheren van je wilskracht.

1. Je stopt hiermee de discussie in je hoofd van “zou ik nu voor deze ene keer toch niet een uitzondering maken”. Je kan eenvoudigweg antwoorden “neen, dat doe ik niet meer”. Je gunt jezelf de beste kansen om je persoonlijk leiderschap op te pakken en de persoon te zijn die je wilt zijn. 

2. Je behoedt jezelf van beslissingsvermoeidheid. Je houdt je potje wilskracht over voor beslissingen die je leven, je relaties, je werk helpen floreren. Want je “heldere-lijnen”-regels maken dat de beslissingen over een aantal fundamenten op voorhand al gepakt zijn. Je hoeft geen tijd meer te besteden aan “zou ik dit of zou ik dat”. Je hoeft enkel je regel uit te voeren.

Most people overestimate what they can do in a day
and underestimate what they can do in a lifetime

Je kunt stap voor stap vooruitgang maken in je leven door stap voor stap de “heldere-lijnen”-regel uit te breiden. Stel dat je de intentie om dagelijks een half uur te bewegen ingevuld hebt door de “heldere-lijnen”-regel van dagelijks een half uur te wandelen. Ondertussen ben je dat half uurtje  gewoon geraakt. Dan kan het wel eens zijn dat je toe bent aan een volgende stap in je bewegings-experiment. En dan zou je bijvoorbeeld kunnen overwegen om je “heldere-lijnen”-regel uit te breiden naar dagelijks een half uur wandelen en ’s morgens bij het opstaan 3 zonnegroeten te doen. Of, je zou een bijkomende “heldere-lijnen”-regel kunnen toevoegen: dagelijks burpees doen, te starten met 3 en dagelijks er 1 bij tot 50.

Het is zelfs zo dat er een moment komt dat je geen regel meer nodig hebt om de actie uit te voeren. Dan is de gewoonte gewoon deel van jou geworden. Net zoals bijvoorbeeld tanden poetsen voor het slapen gaan, of een tas koffie bij het ontwaken, of het extra slaatje bij elke maaltijd, of …. 

             

You only fail when you stop trying

Ik experimenteer vandaag met een aantal zwart/witte “heldere-lijnen” regels. Cold turkey-methode leunt hier erg bij aan. Niet om het altijd zwart-wit te houden. Wel om een aantal vastgeroeste patronen te doorbreken. Om vervolgens vanuit de ruimte die dan ontstaat in alle vrijheid opnieuw te kunnen kiezen voor wat ik wel wil. Om dan opnieuw te kunnen kiezen voor een gewoonte die me meer zal dienen in plaats van vast te houden aan iets dat al lang zijn vervaldatum bereikt heeft.

Dit is niet gemakkelijk. Dit vraagt van mij om alle basisovertuigingen met betrekking tot het een groei-mindset te omarmen, te doorleven. Maar daarover later meer.

Welk aspect in jouw leven is aan verandering toe? Welke ene “heldere-lijnen”-regel zou je hier bij kunnen helpen? Gun jezelf de voldoening en zet je intentie echt om in actie. Gun jezelf het plezier van het proces en visualiseer je vooruitgang. Misschien kan de “don’t break the chain”-methode een bijdrage voor je zijn die we in ons boek vol-DOENing uitgebreid hebben besproken.

De kracht van gedachten en overtuigingen…

De kracht van gedachten en overtuigingen…

De eerste helft van het jaar heb ik mezelf verwend met 2 opleidingstrajecten van 6 dagen.  Het laatste traject is net afgelopen.
Het waren opleidingstrajecten die eigenlijk al veel langer op mijn whishlist stonden, maar laat ik zeggen dat ik het mezelf nog niet eerder gunde.   Maar wat een bofkont ben ik toch.  En hoe tevreden en dankbaar ben ik dat ik JA tegen mezelf heb gezegd.

Je kent dat wel. Je start de week met individuen.  Een beetje de kat uit de boom kijkend, jezelf opleggen om vooral niet te oordelen.  Om al snel even een eerste perceptie, een eerste beeld weg te schrijven in je brein en daarnaar dan misschien ook de rest van de week te handelen. 
De eerste uren bijt ik nog veel op mijn tong en probeer ik mijn enthousiasme wat te onderdrukken.  Ik luister, ik stel vragen, ik absorbeer en heb het vooral niet teveel over mezelf…. 

Al vrij snel komen de basisvooroorstellingen van NLP aan bod.  Yes, daar was de eerste echte klik met NLP (Neuro Linguistisch Programmeren).  Het voelt niet aan als lege, holle quotes.  Ik doorvoel ze echt.  Het helpt me eens te meer om te zijn wie ik ben.  Het is ok!

  • Iedereen heeft de hulpbronnen in zich om hun doelen te bereiken
    Klinkt een beetje als onze naam InsideUp, toch? 
    Het verwijst naar de kracht die in ieder van ons zit. Soms goed verstopt of zelfs vergeten. Maar wel steeds aanwezig
  • Falen bestaat niet, er is alleen feedback
    Stralend falend je leven bepalend met de feedback die je hieruit meeneemt.  Het voelt niet aan als falen, het voelt aan als durven leren en groeien.  Hoe moeilijk of onveilig dit soms kan aanvoelen.  Jij bent degene die wint met de feedback.
  • De kaart is niet het gebied
    Hoe vaak hoor je stemmen in je hoofd die niet van jou zijn, maar die je wel bent gaan geloven?  Is dit werkelijk jouw kaart?  Het is niet de realiteit die ons beperkt of stimuleert, maar veeleer onze kaart van de realiteit.
  • Kracht is flexibiliteit
    Hiermee bedoelen we de kracht niet als sterk maar wel als sterkte.  Hoe flexibel, hoe veerkrachtig, hoe soepel ga jij door de corona-crisis?
  • Achter elke gedrag ligt een positieve intentie
    Het gedrag zelf, positief of negatief, is niet de intentie. 
    Met een mededogen en mildheid kijken naar de acties van anderen, met een gezonde nieuwsgierigheid kijken naar de goedbedoelde intentie hierachter.
  • Mensen maken de beste keuze die ze op dat moment hebben
    Welke keuze je ook maakt of gemaakt hebt in het verleden. Het is ok.
  • Er is altijd een andere keuze
    We maken duizenden kleine en grote keuzes per dag.  Wijzelf maken die keuze en hoe meer je vanuit verschillende gezichtspunten kijkt, hoe meer mogelijkheden je voor jezelf creëert. Niet dat het altijd gemakkelijk zal zijn, maar je hebt de keuze.
  • Betekenis van je communicatie is de reactie die je krijgt onafhankelijk van je intentie.
    De reactie van een ander is vaak een spiegel.  Hoe meer jij je manier van communiceren en verbinding maken aanpast aan je gesprekspartner en aan zijn kaart, hoe groter de kans is dat jouw boodschap overkomt zoals je bedoelt.

Doordat we als groep deze basisvooroorstellingen zo goed aanvoelde en doorleefde was er al vrij snel een goede verbinding en vertrouwen in de groep.  Een onuitgesproken gevoel van respect voor ieders individueel proces.  Dit maakte dat we ons volledig open en kwetsbaar konden openstellen tijdens de oefeningen en processen die we allemaal doorlopen hebben als gids en ontdekker.  (ondanks de 1,5 meter en mondmasker)

Hoe kan het nog beter dan dit?

Daar kwam ie… Dag 5 was voor mezelf een ware doorbraak en transformatie mogelijk waarvoor ik enorm dankbaar ben voor de ervaring.  Eentje die ik nooit zal vergeten en waardoor ik de kracht van gedachtenmanagement zo intens heb ervaren.  Het persoonlijke bewijs voor mezelf dat er altijd nog een volgende stap, een volgend niveau is om te bereiken.  Het bewijs dat groeien zoooooo fantastisch is. 

Je gedachten hebben impact op je emoties.
Je emoties hebben impact op je gedrag.
Je gedrag heeft impact op je resultaat.
Je resultaat heeft impact op je gedachten.

Veel mensen denken dat gedachten je zomaar overkomen. En dat je weinig of niets te zeggen hebt over wat er zich in je hoofd afspeelt. Of, dat wat je denkt niets te maken heeft met dat wat je overkomt. Niets is minder waar. Want je denken speelt een alles overheersende rol in je leven.  En het goede nieuws is dat je het kan managen.

De basis van persoonlijk leiderschap en groeien zit verscholen in gedachtenmanagement.
Weet wel dat het geen quick fix is, maar werk van alle dagen.

Met InsideUp hebben we een heel toegankelijk online cursus ontwikkeld die je de inzichten én de tools geeft om hiermee aan de slag te gaan.   We bieden je deze cursus dan ook tijdelijk aan, aan een zeer toegankelijk tarief van 47 Euro.

Je krijgt hiermee toegang tot de InsideUp Online Academy mét bonusmateriaal.  De totale doorlooptijd is 70 minuten.

Meer info https://www.insideup-academy.be/gedachtenmgt/

There is a crack in everything … and that is where the light gets in.

There is a crack in everything … and that is where the light gets in.

Misschien herken je de prachtige tekst die Leonard Cohen ooit zong?

Dat zinnetje komt is de voorbije weken heel regelmatig in mijn gedachten opgekomen. Naar aanleiding van mijn eigen leerproces. Naar aanleiding van een gesprek. Naar aanleiding van een individueel coachingstraject. Naar aanleiding van zoveel dat momenteel collectief ongoing is.

Het is alsof deze zin opgedragen wordt aan deze bijzondere tijd.

Persoonlijk komen velen dingen samen. Ik oogst het ene inzicht na het andere.

Niet altijd wat ik wil. Want er komen veel emoties bij te kijken.

Wel blijkbaar wat ik nu nodig heb.  

Het leven wordt voorwaarts geleefd en maar achterwaarts begrepen

Ik zie mijn fouten. Ik zie mijn leeropportuniteiten. Ik zie de oorzaken en gevolgen. Ik ontdek overtuigingen waarnaar ik geleefd heb alsof ze de waarheid waren, maar nu blijken slechts een overtuiging te zijn. En dat allemaal op persoonlijk vlak.

Het is alsof ik mezelf aan het maken ben. 
Het is alsof ik mezelf aan het ontdekken ben.
Het is alsof er schermen weg vallen en er onder een nieuwe, kwetsbare en toch sterke IK aanwezig is.

En terwijl ik persoonlijk door deze groeispurt ga merk ik rondom mij nog mensen die hierdoor gaan.

Alleen weten we het niet van elkaar. Waardoor het lijkt alsof we de enige zijn die lijden en leiden.

Ja, want deze groeispurt heeft echt iets destructief over zich. Dat doet lijden. Afscheid nemen van wie je dacht te zijn, van wat je ooit voor waar nam, dat gaat niet altijd zonder lijden.

Terug jezelf leiden, en van daaruit je leven leiden, je onderneming leiden, je … Dat vraagt eerst om destructie, verval. Om ruimte te maken voor het nieuwe. Dat is de voedingsbodem voor het nieuwe. Tenminste als je het zo aanwendt. En niet kiest om je te blijven wentelen in wat ooit was en nu niet meer. Tenminste als je kiest voor het nieuwe.

Perfectie is saai

Heb je ooit van Kintsugi gehoord?

Gisteren heb ik er door het zoontje van een dierbare vriendin kennis mee gemaakt. Mijn vriendin vertelde hoe gefrustreerd ze was deze week toen haar zoontje per ongeluk de mooi handgedraaide aarden lampenkap had gebroken. Hoe boos ze op hem werd uit frustratie en teleurstelling. Hoe boos en gefrustreerd haar zoon wegliep uit het gesprek, waardoor ze nog bozer werd. Dat ze achter hem aanliep en schreeuwend toeriep dat ze dat gedrag niet pikte en dat als hij dat nog eens deed hij 1 maand geen enkel scherm mocht zien. Enzovoort, enzovoort.

Heel begrijpbare en herkenbare gevoelens en gedachten. Had ze zelf al vele keren hier thuis meegemaakt.

Bij het contacteren van de pottenbakster, om te vragen een nieuwe lampenkap te maken, kwam er een verrassend voorstel uit de bus, Kintsugi.

De pottenbakster vertelt dat ze na de zomer naar een workshop gaat om deze oude Japanse kunst te leren.

In Japan gooit men gebroken potjes of vazen niet weg. Men lijmt ze. Maar niet met de bedoeling dat ze er terug hetzelfde uit zouden zien. Niet met de bedoeling om de barsten te verdoezelen en terug perfect te maken. Neen, met de bedoeling om net die barsten te accentueren. De breuklijnen worden benadrukt door het gebruik van goudverf. Deze oude Japanse kunst noemt Kintsugi, wat letterlijk goud en verbinding betekent. Door het gebruik, door het vallen zijn de voorwerpen veranderd. Ze zijn mooier geworden, authentieker.

En dat is met ons leven ook. Het leven is niet perfect. Soms gaan dingen kapot. Soms worden ze doorleefd worden om de waarden ervan in te zien. En dat maakt het de moeite waard. Dat maakt het authentiek. Dat maakt elk leven uniek. De barsten. En wat we ermee doen.

Juist waar je gebrokenheid voelt,
kan een prachtig zaadje van groei liggen

Het mooie uit dit verhaal is de reactie van mijn vriendin. Onmiddellijk toen de pottenbakster met dit voorstel kwam de rust terug in haar hoofd. Onmiddellijk voelde ze de meerwaarde ervan.

Een oproep aan alle leidinggevenden en alle medewerkers

Straks, wanneer we allen terug fysiek samenwerken, wanneer de chaos even achter de rug is, wanneer het stof terug is gaan zakken.

Kan en wil jij de tijd nemen om even te reflecteren?

Over wat je goed gedaan hebt?

Maar ook over waar je in de fout bent gegaan? Ten opzichte van het werk? Ten opzichte van een collega?

Kan en wil je de tijd nemen om dit samen te delen?  

Om een voedingsbodem te creëren voor iets nieuw, iets mooier en authentieker?

Durf jij die voorstellen? Durf jij hier een veilige context voor te creëren?

Laat ons weten als je hier hulp bij nodig hebt.

En ondertussen, draag zorg voor jezelf, draag zorg voor elkaar. 

Wees mild.

Remember: There is  crack in everything, that is how the light gets in.

Leef bewust, leef voluit!

Perfectionisme ombuigen naar optimalise
In onze 2-daagse workshop rond perfectionisme is ook kwetsbaarheid een belangrijk onderdeel.
Wetende dat dit gewoon erbij hoort.
Wetende dat dit de sleutel is naar “Geef me nu eindelijk wat ik altijd al had, namelijk jezelf”.

Onze volgende live workshop staat gepland in het najaar.
Maandag 5 oktober 2020 en maandag 19 oktober 2020.
Locatie Willebroek

Wil je erbij zijn of wil je meer info?
https://www.insideup-academy.be/perfectionisme-workshop/
De alchemie van het biechten

De alchemie van het biechten

Soms passen er plots een aantal puzzelstukjes in elkaar die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Zo’n AHA-moment. Zo’n moment dat je een mentale shift ervaart. Zo’n moment dat je iets inziet dat groter is dan jezelf. Dat plots betekenisvol wordt. Ondanks het feit dat je het al honderden of duizenden keer ervoor gehoord of gezien hebt, zonder effect. Maar nu plots wel.  

Meestal krijg ik een aantal puzzelstukjes van mijn levenspuzzel neer gelegd op momenten dat ik er niet naar zoek. Op momenten dat ik wandel, voluit geniet van het prachtig landschap waarmee ik gezegend ben, een vogel volgend met mijn ogen… Op momenten dat ik niet bezig ben met erg mijn best te doen, maar mezelf gewoon toelaat om te zijn. Mezelf toestemming geef om gewoon te genieten van wat het moment me te brengen heeft.

Allow things to come and go, keeping your heart as open as the sky.

In mijn zoektocht naar mezelf heb ik jaren geleden heel wat boeken van Brené Brown verslonden. Haar werk heeft me doen inzien dat ik met een perfectionistische mindset in het leven stond. Zeer confronterend en waar. Stap voor stap voor stap ben ik aan een lange reis begonnen. Een lange innerlijke reis. Een reis vol avontuur. The Lord of the Rings is er niets tegen. Ik kan je verzekeren dat ik heel wat trollen en draken in de ogen heb moeten aankijken om de hard ingebakken perfectionistische mindset los te weken van mijn identiteit. Uiteraard zijn de trollen en draken gewoon metaforen voor de hardnekkige niet ondersteunende oude patronen en overtuigingen die ik stap voor stap heb leren loslaten. En er is nog werk aan de winkel hoor. Maar ik ben mezelf al ontzettend dankbaar voor de weg die ik ondertussen heb afgelegd.

               Get real, not perfect. And celebrate this as much as possible.

Eén van de grootste take-aways die ik heb mogen ontvangen van Brené Brown is de loodzware last die het gevoel van schaamte met zich meebrengt.

Monsters worden groter in het donker. Inderdaad meestal ’s nachts. En ze verdwijnen overdag, in het licht. En dat is niet anders voor het schaamtemonster. Dat overwin je door het te belichten, door  erover te spreken. Met mensen die je vertrouwt. Met mensen die je verhaal kunnen ontvangen. Met mensen voor wie het OK is dat je je gevoelens uitspreekt, wat deze ook zijn. Die het gemak weten te vinden in het ongemak dat dit met zich meebrengt. Zonder oordeel, zonder advies, geen competitie met je aangaan, noch medelijden laten doorschemeren. Het mag er gewoon allemaal zijn omdat het deel uitmaakt van de menselijke ervaring. En net omdat het er allemaal gewoon mag zijn, ervaar je hoe dat schaamtemonster kleiner en kleiner wordt. Om uiteindelijk te verdwijnen. 

Jaren na het lezen hierover. Jaren na het actief werken aan het ombuigen van mijn perfectionistische mindset, legde ik vorige week tijdens het wandelen een link met het biechten. Plots begreep ik het nut hiervan. Ondanks het feit dat ik niet katholiek opgevoed ben kreeg dit plots wel een plaats in mijn hoofd.

In mijn hoofd is biechten namelijk niet anders dan dat belichten waar je je over schaamt, je schuldig over voelt. Door het gesprek met een pastoor, een vertrouweling, wordt je “zonde” kwijt gescholden mits het tonen van berouw.

In welke mate is dit anders dan een gesprek met iemand die je vertrouwt, die de ruimte voor je kan openhouden om elk aspect te belichten van dat wat je schaamtegevoel heeft getriggerd? En in plaats van dat je “zonde” wordt kwijt gescholden door een priester verlos je jezelf van het lijden dat het schaamtemonster met zich meebrengt. Doordat je jezelf leert vergeven voor dat waar je schuldig over voelt: je gedrag, je keuzes, je woorden, je gevoelens, je gedachten, je …   

Be kinder to yourself. And then let your kindness flood the world

Belangrijk hiervoor is dat je jezelf niet identificeert met dat waar je niet fier op bent. Dat je jezelf niet identificeert met dat waar je je schuldig over voelt.

Stel dat je een leugen verteld hebt, of een leugen leeft. In plaats van te denken van jezelf dat je een  leugenaar bent, dien je jezelf echt te helpen door dit om te buigen naar “ik heb een leugen verteld/ik leef een leugen”. Als je jezelf identificeert met je gedrag, je gedachten, je keuzes, dan maak je het jezelf enorm moeilijk. Dan straf je jezelf nodeloos, zonder dat de oorzaak wordt vast gepakt, zonder dat verlossing nabij is.

Het “Fail fast”-principe is eigenlijk ook hier van toepassing. Even terug naar het vertellen van een leugen. Eigenlijk is dat gewoon het “falen” in het nemen van de “goede” keuze beschikbaar voor ons op een gegeven moment. Door onszelf als leugenaar te bestempelen wordt alles zwaar en log en moeilijk te veranderen. Door je “verkeerde” keuze te erkennen – en als meest belangrijke voor je eigen spiegel, ten opzichte van jezelf – geef je jezelf de mogelijkheid om een volgende keer, in een gelijkaardige situatie voor de “goede” keuze te gaan. Herken je de analogie met het “fail fast” principe?

En voor de duidelijkheid, wat een “goede” of “verkeerd” keuze is, is afhankelijk van je waarden. Van zodra je tegen je waarden kiest begint het schaamtemonster gevoed te worden. Meer en meer. Maar dat is misschien stof voor een andere blog. 

Om deze blog niet te zwaar te eindigen wil ik je uitnodigen om de biechtstoel terug een plaats te geven, gewoon thuis. Hoe zou het zijn om ’s avonds even een biecht-moment te introduceren? Een moment waarin we in veilige context aan elkaar opbiechten waar we niet fier op zijn: dingen die we gedaan hebben, of gezegd, of gevoeld. Ervaar het “echt” mens zijn terug samen. Want dat is wat we allemaal samen nodig hebben.En geef elkaar het cadeau om elkaar slechts te becommentariëren of adviseren als er expliciet om gevraagd wordt. Dus enkel dialoog op specifiek verzoek.

By the way, bekentenissen mogen ook positief zijn. Laat dat de hedendaagse twist zijn aan de biechtstoel van weleer. 

Leef bewust, leef voluit!

Perfectionisme ombuigen naar optimalisme
In onze 2-daagse workshop rond perfectionisme staan we hier ook bij stil.
Het ombuigen van niet accepteren van emoties en schaamte naar het aanvaarden en begrijpen dat dit er gewoon bijhoort.
Wetende dat dit een van de zovele puzzelstukjes zijn naar een meer optimalistisch leven. Met vallen/falen en opstaan.
Onze volgende live workshop staat gepland in het najaar.
Maandag 5 oktober 2020 en maandag 19 oktober 2020.
Locatie Willebroek

Ontdek de verschillende formules die we voor je hebben.
Reserveer alvast jouw plaatsje!
Meer info via https://www.insideup-academy.be/perfectionisme-workshop/