De kracht van gedachten en overtuigingen…

De kracht van gedachten en overtuigingen…

De eerste helft van het jaar heb ik mezelf verwend met 2 opleidingstrajecten van 6 dagen.  Het laatste traject is net afgelopen.
Het waren opleidingstrajecten die eigenlijk al veel langer op mijn whishlist stonden, maar laat ik zeggen dat ik het mezelf nog niet eerder gunde.   Maar wat een bofkont ben ik toch.  En hoe tevreden en dankbaar ben ik dat ik JA tegen mezelf heb gezegd.

Je kent dat wel. Je start de week met individuen.  Een beetje de kat uit de boom kijkend, jezelf opleggen om vooral niet te oordelen.  Om al snel even een eerste perceptie, een eerste beeld weg te schrijven in je brein en daarnaar dan misschien ook de rest van de week te handelen. 
De eerste uren bijt ik nog veel op mijn tong en probeer ik mijn enthousiasme wat te onderdrukken.  Ik luister, ik stel vragen, ik absorbeer en heb het vooral niet teveel over mezelf…. 

Al vrij snel komen de basisvooroorstellingen van NLP aan bod.  Yes, daar was de eerste echte klik met NLP (Neuro Linguistisch Programmeren).  Het voelt niet aan als lege, holle quotes.  Ik doorvoel ze echt.  Het helpt me eens te meer om te zijn wie ik ben.  Het is ok!

  • Iedereen heeft de hulpbronnen in zich om hun doelen te bereiken
    Klinkt een beetje als onze naam InsideUp, toch? 
    Het verwijst naar de kracht die in ieder van ons zit. Soms goed verstopt of zelfs vergeten. Maar wel steeds aanwezig
  • Falen bestaat niet, er is alleen feedback
    Stralend falend je leven bepalend met de feedback die je hieruit meeneemt.  Het voelt niet aan als falen, het voelt aan als durven leren en groeien.  Hoe moeilijk of onveilig dit soms kan aanvoelen.  Jij bent degene die wint met de feedback.
  • De kaart is niet het gebied
    Hoe vaak hoor je stemmen in je hoofd die niet van jou zijn, maar die je wel bent gaan geloven?  Is dit werkelijk jouw kaart?  Het is niet de realiteit die ons beperkt of stimuleert, maar veeleer onze kaart van de realiteit.
  • Kracht is flexibiliteit
    Hiermee bedoelen we de kracht niet als sterk maar wel als sterkte.  Hoe flexibel, hoe veerkrachtig, hoe soepel ga jij door de corona-crisis?
  • Achter elke gedrag ligt een positieve intentie
    Het gedrag zelf, positief of negatief, is niet de intentie. 
    Met een mededogen en mildheid kijken naar de acties van anderen, met een gezonde nieuwsgierigheid kijken naar de goedbedoelde intentie hierachter.
  • Mensen maken de beste keuze die ze op dat moment hebben
    Welke keuze je ook maakt of gemaakt hebt in het verleden. Het is ok.
  • Er is altijd een andere keuze
    We maken duizenden kleine en grote keuzes per dag.  Wijzelf maken die keuze en hoe meer je vanuit verschillende gezichtspunten kijkt, hoe meer mogelijkheden je voor jezelf creëert. Niet dat het altijd gemakkelijk zal zijn, maar je hebt de keuze.
  • Betekenis van je communicatie is de reactie die je krijgt onafhankelijk van je intentie.
    De reactie van een ander is vaak een spiegel.  Hoe meer jij je manier van communiceren en verbinding maken aanpast aan je gesprekspartner en aan zijn kaart, hoe groter de kans is dat jouw boodschap overkomt zoals je bedoelt.

Doordat we als groep deze basisvooroorstellingen zo goed aanvoelde en doorleefde was er al vrij snel een goede verbinding en vertrouwen in de groep.  Een onuitgesproken gevoel van respect voor ieders individueel proces.  Dit maakte dat we ons volledig open en kwetsbaar konden openstellen tijdens de oefeningen en processen die we allemaal doorlopen hebben als gids en ontdekker.  (ondanks de 1,5 meter en mondmasker)

Hoe kan het nog beter dan dit?

Daar kwam ie… Dag 5 was voor mezelf een ware doorbraak en transformatie mogelijk waarvoor ik enorm dankbaar ben voor de ervaring.  Eentje die ik nooit zal vergeten en waardoor ik de kracht van gedachtenmanagement zo intens heb ervaren.  Het persoonlijke bewijs voor mezelf dat er altijd nog een volgende stap, een volgend niveau is om te bereiken.  Het bewijs dat groeien zoooooo fantastisch is. 

Je gedachten hebben impact op je emoties.
Je emoties hebben impact op je gedrag.
Je gedrag heeft impact op je resultaat.
Je resultaat heeft impact op je gedachten.

Veel mensen denken dat gedachten je zomaar overkomen. En dat je weinig of niets te zeggen hebt over wat er zich in je hoofd afspeelt. Of, dat wat je denkt niets te maken heeft met dat wat je overkomt. Niets is minder waar. Want je denken speelt een alles overheersende rol in je leven.  En het goede nieuws is dat je het kan managen.

De basis van persoonlijk leiderschap en groeien zit verscholen in gedachtenmanagement.
Weet wel dat het geen quick fix is, maar werk van alle dagen.

Met InsideUp hebben we een heel toegankelijk online cursus ontwikkeld die je de inzichten én de tools geeft om hiermee aan de slag te gaan.   We bieden je deze cursus dan ook tijdelijk aan, aan een zeer toegankelijk tarief van 47 Euro.

Je krijgt hiermee toegang tot de InsideUp Online Academy mét bonusmateriaal.  De totale doorlooptijd is 70 minuten.

Meer info https://www.insideup-academy.be/gedachtenmgt/

There is a crack in everything … and that is where the light gets in.

There is a crack in everything … and that is where the light gets in.

Misschien herken je de prachtige tekst die Leonard Cohen ooit zong?

Dat zinnetje komt is de voorbije weken heel regelmatig in mijn gedachten opgekomen. Naar aanleiding van mijn eigen leerproces. Naar aanleiding van een gesprek. Naar aanleiding van een individueel coachingstraject. Naar aanleiding van zoveel dat momenteel collectief ongoing is.

Het is alsof deze zin opgedragen wordt aan deze bijzondere tijd.

Persoonlijk komen velen dingen samen. Ik oogst het ene inzicht na het andere.

Niet altijd wat ik wil. Want er komen veel emoties bij te kijken.

Wel blijkbaar wat ik nu nodig heb.  

Het leven wordt voorwaarts geleefd en maar achterwaarts begrepen

Ik zie mijn fouten. Ik zie mijn leeropportuniteiten. Ik zie de oorzaken en gevolgen. Ik ontdek overtuigingen waarnaar ik geleefd heb alsof ze de waarheid waren, maar nu blijken slechts een overtuiging te zijn. En dat allemaal op persoonlijk vlak.

Het is alsof ik mezelf aan het maken ben. 
Het is alsof ik mezelf aan het ontdekken ben.
Het is alsof er schermen weg vallen en er onder een nieuwe, kwetsbare en toch sterke IK aanwezig is.

En terwijl ik persoonlijk door deze groeispurt ga merk ik rondom mij nog mensen die hierdoor gaan.

Alleen weten we het niet van elkaar. Waardoor het lijkt alsof we de enige zijn die lijden en leiden.

Ja, want deze groeispurt heeft echt iets destructief over zich. Dat doet lijden. Afscheid nemen van wie je dacht te zijn, van wat je ooit voor waar nam, dat gaat niet altijd zonder lijden.

Terug jezelf leiden, en van daaruit je leven leiden, je onderneming leiden, je … Dat vraagt eerst om destructie, verval. Om ruimte te maken voor het nieuwe. Dat is de voedingsbodem voor het nieuwe. Tenminste als je het zo aanwendt. En niet kiest om je te blijven wentelen in wat ooit was en nu niet meer. Tenminste als je kiest voor het nieuwe.

Perfectie is saai

Heb je ooit van Kintsugi gehoord?

Gisteren heb ik er door het zoontje van een dierbare vriendin kennis mee gemaakt. Mijn vriendin vertelde hoe gefrustreerd ze was deze week toen haar zoontje per ongeluk de mooi handgedraaide aarden lampenkap had gebroken. Hoe boos ze op hem werd uit frustratie en teleurstelling. Hoe boos en gefrustreerd haar zoon wegliep uit het gesprek, waardoor ze nog bozer werd. Dat ze achter hem aanliep en schreeuwend toeriep dat ze dat gedrag niet pikte en dat als hij dat nog eens deed hij 1 maand geen enkel scherm mocht zien. Enzovoort, enzovoort.

Heel begrijpbare en herkenbare gevoelens en gedachten. Had ze zelf al vele keren hier thuis meegemaakt.

Bij het contacteren van de pottenbakster, om te vragen een nieuwe lampenkap te maken, kwam er een verrassend voorstel uit de bus, Kintsugi.

De pottenbakster vertelt dat ze na de zomer naar een workshop gaat om deze oude Japanse kunst te leren.

In Japan gooit men gebroken potjes of vazen niet weg. Men lijmt ze. Maar niet met de bedoeling dat ze er terug hetzelfde uit zouden zien. Niet met de bedoeling om de barsten te verdoezelen en terug perfect te maken. Neen, met de bedoeling om net die barsten te accentueren. De breuklijnen worden benadrukt door het gebruik van goudverf. Deze oude Japanse kunst noemt Kintsugi, wat letterlijk goud en verbinding betekent. Door het gebruik, door het vallen zijn de voorwerpen veranderd. Ze zijn mooier geworden, authentieker.

En dat is met ons leven ook. Het leven is niet perfect. Soms gaan dingen kapot. Soms worden ze doorleefd worden om de waarden ervan in te zien. En dat maakt het de moeite waard. Dat maakt het authentiek. Dat maakt elk leven uniek. De barsten. En wat we ermee doen.

Juist waar je gebrokenheid voelt,
kan een prachtig zaadje van groei liggen

Het mooie uit dit verhaal is de reactie van mijn vriendin. Onmiddellijk toen de pottenbakster met dit voorstel kwam de rust terug in haar hoofd. Onmiddellijk voelde ze de meerwaarde ervan.

Een oproep aan alle leidinggevenden en alle medewerkers

Straks, wanneer we allen terug fysiek samenwerken, wanneer de chaos even achter de rug is, wanneer het stof terug is gaan zakken.

Kan en wil jij de tijd nemen om even te reflecteren?

Over wat je goed gedaan hebt?

Maar ook over waar je in de fout bent gegaan? Ten opzichte van het werk? Ten opzichte van een collega?

Kan en wil je de tijd nemen om dit samen te delen?  

Om een voedingsbodem te creëren voor iets nieuw, iets mooier en authentieker?

Durf jij die voorstellen? Durf jij hier een veilige context voor te creëren?

Laat ons weten als je hier hulp bij nodig hebt.

En ondertussen, draag zorg voor jezelf, draag zorg voor elkaar. 

Wees mild.

Remember: There is  crack in everything, that is how the light gets in.

Leef bewust, leef voluit!

Perfectionisme ombuigen naar optimalise
In onze 2-daagse workshop rond perfectionisme is ook kwetsbaarheid een belangrijk onderdeel.
Wetende dat dit gewoon erbij hoort.
Wetende dat dit de sleutel is naar “Geef me nu eindelijk wat ik altijd al had, namelijk jezelf”.

Onze volgende live workshop staat gepland in het najaar.
Maandag 5 oktober 2020 en maandag 19 oktober 2020.
Locatie Willebroek

Wil je erbij zijn of wil je meer info?
https://www.insideup-academy.be/perfectionisme-workshop/
De alchemie van het biechten

De alchemie van het biechten

Soms passen er plots een aantal puzzelstukjes in elkaar die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Zo’n AHA-moment. Zo’n moment dat je een mentale shift ervaart. Zo’n moment dat je iets inziet dat groter is dan jezelf. Dat plots betekenisvol wordt. Ondanks het feit dat je het al honderden of duizenden keer ervoor gehoord of gezien hebt, zonder effect. Maar nu plots wel.  

Meestal krijg ik een aantal puzzelstukjes van mijn levenspuzzel neer gelegd op momenten dat ik er niet naar zoek. Op momenten dat ik wandel, voluit geniet van het prachtig landschap waarmee ik gezegend ben, een vogel volgend met mijn ogen… Op momenten dat ik niet bezig ben met erg mijn best te doen, maar mezelf gewoon toelaat om te zijn. Mezelf toestemming geef om gewoon te genieten van wat het moment me te brengen heeft.

Allow things to come and go, keeping your heart as open as the sky.

In mijn zoektocht naar mezelf heb ik jaren geleden heel wat boeken van Brené Brown verslonden. Haar werk heeft me doen inzien dat ik met een perfectionistische mindset in het leven stond. Zeer confronterend en waar. Stap voor stap voor stap ben ik aan een lange reis begonnen. Een lange innerlijke reis. Een reis vol avontuur. The Lord of the Rings is er niets tegen. Ik kan je verzekeren dat ik heel wat trollen en draken in de ogen heb moeten aankijken om de hard ingebakken perfectionistische mindset los te weken van mijn identiteit. Uiteraard zijn de trollen en draken gewoon metaforen voor de hardnekkige niet ondersteunende oude patronen en overtuigingen die ik stap voor stap heb leren loslaten. En er is nog werk aan de winkel hoor. Maar ik ben mezelf al ontzettend dankbaar voor de weg die ik ondertussen heb afgelegd.

               Get real, not perfect. And celebrate this as much as possible.

Eén van de grootste take-aways die ik heb mogen ontvangen van Brené Brown is de loodzware last die het gevoel van schaamte met zich meebrengt.

Monsters worden groter in het donker. Inderdaad meestal ’s nachts. En ze verdwijnen overdag, in het licht. En dat is niet anders voor het schaamtemonster. Dat overwin je door het te belichten, door  erover te spreken. Met mensen die je vertrouwt. Met mensen die je verhaal kunnen ontvangen. Met mensen voor wie het OK is dat je je gevoelens uitspreekt, wat deze ook zijn. Die het gemak weten te vinden in het ongemak dat dit met zich meebrengt. Zonder oordeel, zonder advies, geen competitie met je aangaan, noch medelijden laten doorschemeren. Het mag er gewoon allemaal zijn omdat het deel uitmaakt van de menselijke ervaring. En net omdat het er allemaal gewoon mag zijn, ervaar je hoe dat schaamtemonster kleiner en kleiner wordt. Om uiteindelijk te verdwijnen. 

Jaren na het lezen hierover. Jaren na het actief werken aan het ombuigen van mijn perfectionistische mindset, legde ik vorige week tijdens het wandelen een link met het biechten. Plots begreep ik het nut hiervan. Ondanks het feit dat ik niet katholiek opgevoed ben kreeg dit plots wel een plaats in mijn hoofd.

In mijn hoofd is biechten namelijk niet anders dan dat belichten waar je je over schaamt, je schuldig over voelt. Door het gesprek met een pastoor, een vertrouweling, wordt je “zonde” kwijt gescholden mits het tonen van berouw.

In welke mate is dit anders dan een gesprek met iemand die je vertrouwt, die de ruimte voor je kan openhouden om elk aspect te belichten van dat wat je schaamtegevoel heeft getriggerd? En in plaats van dat je “zonde” wordt kwijt gescholden door een priester verlos je jezelf van het lijden dat het schaamtemonster met zich meebrengt. Doordat je jezelf leert vergeven voor dat waar je schuldig over voelt: je gedrag, je keuzes, je woorden, je gevoelens, je gedachten, je …   

Be kinder to yourself. And then let your kindness flood the world

Belangrijk hiervoor is dat je jezelf niet identificeert met dat waar je niet fier op bent. Dat je jezelf niet identificeert met dat waar je je schuldig over voelt.

Stel dat je een leugen verteld hebt, of een leugen leeft. In plaats van te denken van jezelf dat je een  leugenaar bent, dien je jezelf echt te helpen door dit om te buigen naar “ik heb een leugen verteld/ik leef een leugen”. Als je jezelf identificeert met je gedrag, je gedachten, je keuzes, dan maak je het jezelf enorm moeilijk. Dan straf je jezelf nodeloos, zonder dat de oorzaak wordt vast gepakt, zonder dat verlossing nabij is.

Het “Fail fast”-principe is eigenlijk ook hier van toepassing. Even terug naar het vertellen van een leugen. Eigenlijk is dat gewoon het “falen” in het nemen van de “goede” keuze beschikbaar voor ons op een gegeven moment. Door onszelf als leugenaar te bestempelen wordt alles zwaar en log en moeilijk te veranderen. Door je “verkeerde” keuze te erkennen – en als meest belangrijke voor je eigen spiegel, ten opzichte van jezelf – geef je jezelf de mogelijkheid om een volgende keer, in een gelijkaardige situatie voor de “goede” keuze te gaan. Herken je de analogie met het “fail fast” principe?

En voor de duidelijkheid, wat een “goede” of “verkeerd” keuze is, is afhankelijk van je waarden. Van zodra je tegen je waarden kiest begint het schaamtemonster gevoed te worden. Meer en meer. Maar dat is misschien stof voor een andere blog. 

Om deze blog niet te zwaar te eindigen wil ik je uitnodigen om de biechtstoel terug een plaats te geven, gewoon thuis. Hoe zou het zijn om ’s avonds even een biecht-moment te introduceren? Een moment waarin we in veilige context aan elkaar opbiechten waar we niet fier op zijn: dingen die we gedaan hebben, of gezegd, of gevoeld. Ervaar het “echt” mens zijn terug samen. Want dat is wat we allemaal samen nodig hebben.En geef elkaar het cadeau om elkaar slechts te becommentariëren of adviseren als er expliciet om gevraagd wordt. Dus enkel dialoog op specifiek verzoek.

By the way, bekentenissen mogen ook positief zijn. Laat dat de hedendaagse twist zijn aan de biechtstoel van weleer. 

Leef bewust, leef voluit!

Perfectionisme ombuigen naar optimalisme
In onze 2-daagse workshop rond perfectionisme staan we hier ook bij stil.
Het ombuigen van niet accepteren van emoties en schaamte naar het aanvaarden en begrijpen dat dit er gewoon bijhoort.
Wetende dat dit een van de zovele puzzelstukjes zijn naar een meer optimalistisch leven. Met vallen/falen en opstaan.
Onze volgende live workshop staat gepland in het najaar.
Maandag 5 oktober 2020 en maandag 19 oktober 2020.
Locatie Willebroek

Ontdek de verschillende formules die we voor je hebben.
Reserveer alvast jouw plaatsje!
Meer info via https://www.insideup-academy.be/perfectionisme-workshop/

De boodschap achter jezelf saboteren

De boodschap achter jezelf saboteren

Veel van onze klanten zijn in de war. Voelen onrust. Het is alsof het leven van vele mensen op losse schroeven is komen te staan. Het perspectief is ook voor velen onder ons zoek. We tasten als het ware in de mist. Het is alsof alles wat vroeger werkte nu niet meer werkt. Misschien voor even, misschien voor altijd. Wie zal het zeggen?

Ik herken dat zelf eigenlijk ook wel.

Ik merk bij mezelf op dat een aantal oude patronen zich terug tonen. Zo is bijvoorbeeld de zelf-saboteur in mij terug wakker geworden onder de vorm van uitstelgedrag. In plaats van de taken af te werken waaraan ik begonnen ben, stel ik weer veel uit. Ik merk op dat ik terug veel in mijn hoofd zit. Een plek waar ik oeverloos kan verdwalen van de ene gedachten naar de ander, van het ene idee naar het ander. Zonder dat ik iets daadwerkelijk afwerk of uitwerk. Waardoor ik mezelf vol-doening ontneem.

Ik word daar zo moe van…

Kabouter Lui

Ja, van mezelf kan ik inderdaad soms goed moe worden. Omdat ik dacht dat ik ondertussen begrepen had hoe uitstelgedrag te “genezen”. Omdat ik dacht dat ik ondertussen wist hoe ik deze “state of mind” kon overwinnen. 

En ja, ik weet ondertussen inderdaad hoe. Ik help zelfs veel mensen om dit gedrag om te buigen in daadkracht. Enkel merk ik op dat ik momenteel zelf weinig doe met deze kennis. En als ik het toch probeer vanuit wilskracht merk ik op dat het me dermate veel energie kost dat ik het weer opgeef.

What’s going on?

Getriggerd door de context waarin we met zijn allen zitten, de context van onzekerheid waarin ik persoonlijk zit, is er momenteel iets anders voor mij nodig. Iets anders alvorens de kracht van daadkracht terug op te pikken. Ik heb duidelijk even een “break” van daadkracht nodig. Eerst mag ik  terug helder voelen en zien waar ik mijn daadkracht voor mag inzetten. In plaats van als een kip zonder kop rond te lopen, vraagt mijn systeem mij momenteel om even te bezinnen.  

Weet je waar het woord sabotage eigenlijk vandaan komt? Ik ontdekte dit onlangs. Deze kennis was weer een volgende sleutel voor mij en bracht mij het inzicht waarom ik nu ervaar wat ik ervaar en hoe deze zelf-sabotage te ontrafelen. Zonder mezelf op mijn kop te zitten, zonder mezelf blaaskes wijs te maken.

Saboteren komt van het Frans woord “Sabot”, dat schoen betekent. In het begin van de industrialisatie stond welzijn op het werk niet op de agenda. Alles draaide om productiviteit. In fabrieken, aan de lopende band staan, betekende vele lange uren achter elkaar draaien zonder pauze. Arbeiders hadden ontdekt dat ze de productielijn letterlijk konden onderbreken door met de schoen (sabot) naar bepaalde onderdelen te gooien :o). Dan stopte de productielijn en hadden ze eindelijk pauze tot dat de storing opgelost werd. Nu, spijtig genoeg is dat een mes dat aan twee kanten snijdt. Ja, ze kregen pauze, want de band draaide niet meer, maar tegelijkertijd werden ze ook niet meer betaald.

En dat is zelf-sabotage eigenlijk ook. Een mes dat aan twee kanten snijdt. Tenminste als je de boodschap ervan verkeerd interpreteert.

In mijn voorbeeld van uitstelgedrag denk ik eerst dat uitstellen soelaas biedt, ruimte creëert om allerlei leukere dingen te doen dan dat wat dient afgewerkt te worden. Zeker met het talent van ideeënfontein. Maar, tegelijkertijd voel ik me er niet goed bij. En merk ik op dat ik mezelf op de kop zit omdat ik mijn woord aan mezelf niet nakom. En dat vreet dan aan me. Ik zit dan te schipperen tussen andere “leukere” dingen doen en schuldgevoel. Niet fijn dus.

Het inzicht dat mij helpt om hier weer eens anders naar te kijken is de boodschap achter het uitstellen onderzoeken. En dat doe ik aan de hand van de vraag: Van wat heb ik even een “break” zo nodig? Om mijn batterijen terug op te laden en mijn daadkracht na de “break” terug op te pikken. 

Mezelf deze vraag stellen telkens als ik de neiging heb om uit te stellen helpt me momenteel ontzettend. Het gaat nooit over de taak die ik wil uitstellen. Het gaat altijd over iets dieper. En als ik er dan gehoor aan geef en er iets mee doe, dan gaat het afronden van die taak, weliswaar iets later, als van zelf.

Vroeger zou ik mezelf op de kop zitten, mezelf beoordelen, veroordelen, klein maken, …. En nu, nu luister ik naar de stem achter die stem. Wat heeft die me te vertellen. Want ieder van ons heeft zijn sleutels in zich. Het “enige” dat ervoor nodig is, is durven jezelf observeren, durven rauw in je eigen spiegel te kijken, durven zien wat er echt speelt voor jou. En dat kan helemaal iets anders zijn dan voor alle andere mensen rondom jou. So what?

Be honest with yourself. Be true to yourself. Live your life.

En zo zit het leven vol verrassingen. En zijn oude patronen die even terug komen pieken geen falingen, maar kruimeltjes. Kruimeltjes die als je ze volgt leiden naar jouw wijs-heid, naar jouw leeropportuniteiten. Met mildheid en compassie voor jezelf. En van daaruit ook naar anderen.

Leef bewust, leef voluit!

Van Denken Naar Daadkrachtig Doen
Wil jij weg van je uitstelgedrag? Ben jij er op dit moment klaar mee? Dan is dit misschien wel iets voor jou!

De workshop ‘Denken naar Daadkrachtig Doen’ die we met InsideUp al bijna 30 keer fysiek hebben gegeven speelt hier ook mooi op in. Wat wil jij echt bereiken? Met wat wil jij aan de slag? Hoe kan jij jouw denken ombuigen naar meer doen. Hoe neem jij je persoonlijk leiderschap vast? We hebben deze workshop intussen in een online jasje gestoken. 
Deze dagworkshop is nu ook verkrijgbaar in de InsideUp Online Academy. 


Meer info en inschrijven doe je hier: https://www.insideup-academy.be/van-denken-naar-doen/

Niet te lang over nadenken, gewoon doen!
Take a parachute and jump…

Take a parachute and jump…

Ik geef al jaren workshops “Presenteren met inzicht en effect” / “Communiceren met vertrouwen”.
Voor mij is dit één van de fundamenten van persoonlijk én professioneel leiderschap.

Er zitten aspecten in over hoe je stem durven te laten horen, over hoe je visie helder en duidelijk overbrengen. Er zitten aspecten in over hoe je lichaam in te zetten. Om je boodschap te bekrachtigen, maar ook om je angsten te overwinnen. Er zitten aspecten in over hoe je voor te bereiden om het beoogd effect te bekomen.

Eigenlijk heb je een hele brede waaier van vaardigheden nodig om mét vertrouwen en plezier je boodschap over te brengen. Stap voor stap, beter en beter.

Deze workshop is gebaseerd op heel wat inzichten en methoden die ik onderweg zelf ben tegen gekomen en zelf heb toegepast.  om te staan waar ik vandaag sta.

Van kleine stil meisje, dat niet graag sprak voor “vreemde” mensen, dat liever het oogcontact vermeed; naar de vrouw vandaag die van workshops geven haar beroep heeft gemaakt. Met vertrouwen en plezier hou ik ervan om de interactie op te zoeken. Ik speel dikwijls in op wat zich op het moment zelf aandient. Waardoor eenzelfde workshop nooit twee keer hetzelfde is. Dat is leuk, daar krijg ik energie van, maar dat is ook keer op keer spannend. Want mensen zijn mensen en kunnen soms verrassend uit de hoek komen. Me too ;o).   

Een lange intro om te vertellen over mijn eigen groei-ervaring onlangs.

Een ervaring die opnieuw mijn stelling helemaal bevestigt:

“Er is altijd een volgend niveau. Je kan altijd bijleren en jezelf verbeteren.
Als je hier bewust voor kiest.”

Onlangs werd ik gevraagd om voor de top 150 van een bedrijf te spreken op een actieve manier over “Leiding geven in tijden van crisis”. Ik zag het al helemaal voor me. Ik pakte mijn parachute, lees – al mijn ervaring – en sprong, lees – zei volmondig JA.

Geleidelijk aan werd me maar duidelijk hoe hoog ik gesprongen had.  Uiteraard ging het in deze tijden door op afstand, via zoom. Dat wist ik al van bij de aanvang.

Wat ik bij de aanvang echter nog niet wist, was dat er geen enkele interactie mogelijk zou zijn. Geen vragen, geen poll, geen …. Dat wat ik net leuk vind valt dus helemaal weg. Maar ok, hoe moeilijk kan dat zijn, geen interactie in plaats van veel interactie. De meeste mensen vrezen net de onvoorspelbare interactie …

Vervolgens werd duidelijk dat audio en video van alle participanten gedesactiveerd zouden staan om het netwerk niet te belasten. OMG! Ik zou niemand zien. Best wel spannend dacht ik. Hoe kan ik mezelf dan aanpassen in functie van de signalen die ik opvang van de ander? Hoe kan ik het actief maken? Want 45 minuten boeien is best wel een uitdaging. Iedereen is zo snel afgeleid. Zeker op afstand.

Uiteindelijk zou ik zelfs mezelf niet zien staan. Dus hoe ik stond, hoe mijn haar er bij lag, …. No idea …  

Ik heb 45 minuten gesproken naar het zwart puntje van de camera. Zonder te zien hoe ik er zelf voor stond, zonder de ander te zien. Enkel maar een zwart puntje van de camera. Waar ik actief tegen zat te spreken en de ander ook uitnodigde om actief deel te nemen.

Yes! Ik heb hier zoveel uit geleerd. Zowel in de aanloop naar dit webinar als in de uitvoering.

Out of comfort gaan is spannend, zelfs met een parachute. Ik ben mezelf verschillende keren tegen gekomen. Verschillende stemmetjes in mijn hoofd gehoord. En elke keer bijgestuurd in de richting van het doel. 

Echt wel lang geleden dat het geven van een “workshop” zooooo spannend aanvoelde.

De voldoening achteraf was wel groot.

Los van de feedback, los van de ander, mag ik mezelf een dikke pluim geven.

Want alleen ik weet wat deze opdracht van mij gevraagd heeft. Elke overtuiging, elke uitdaging in de ogen zien en toch doorgaan. In de uitvoering is dat niet leuk, voelt dat soms zelfs aan als “ggggrrrrr”. Maar achteraf, Yes!

Ik heb mezelf onderweg verschillende keren mogen herinneren waarom ik JA hierop heb gezegd.

“Change is hard at first, messy in the middle, and gorgeous at the end”

Ik heb mezelf onderweg verschillende keren mogen herinneren dat elk nieuw avontuur een messy middle kent.

Je weet wel, het punt waarin de held van een avontuur het bijna opgeeft, het niet meer ziet zitten…. Om vervolgens toch door te zetten en uiteindelijk de draak verslaat of de schat vindt of ….

Deze opdracht heeft me eraan herinnert hoe fijn het is om samen te werken, samen te brainstormen, samen vorm te geven aan een opdracht, samen te sparren, ….  Het enige dat er voor nodig is, is uit te reiken en andermans mening te vragen. De ander en jezelf als volwaardig gelijkwaardige gesprekspartners zien. Jezelf én de ander deze positie gunnen.

Welke draak ben jij momenteel aan het verslaan? Welke schat ben jij naar op zoek? Blijf doorzetten. Herinner je eraan waarom je er überhaupt aan begonnen bent. Verschillende keren per dag indien nodig. Weet dat de beloning achteraf heel zoet is. Voor jezelf.

“I did this for me”

En neem na uitvoering heel even de tijd om te reflecteren. Waar kan je fier op zijn? Wat zou je volgende keer in een analoge situatie anders doen? Hoe dan?

Leef bewust, leef voluit!

Wat als het morgen 2025 is?

Wat als het morgen 2025 is?

Wat zou er mogelijk zijn als mensen konden vliegen en vogels konden spreken? Een gekke vraag. Niet?

Die bij sommigen de verbeelding prikkelt om de zotste verhalen te verzinnen.
Die bij anderen helemaal niets doet, buiten het trekken van de conclusie “dat kan niet”.

Wat als jij naar de toekomst kunt gaan? Bijvoorbeeld 5 jaar vooruit.
We in een nieuwe wereld zitten, waarin de corona-epidemie weeral achter de rug is.

Wat zou je dan willen zien en denken over wat jij vandaag doet of denkt?
Waar zou je dan nu voor kiezen om dan met tevredenheid naar jezelf terug te kunnen kijken?
Wat zou je dan nu moeten denken of niet denken? Doen of net niet doen?

Ben jij bereid om daar nu een beslissing in te nemen?

Don’t worry, die beslissing kan je morgen herzien. Die is niet gebeiteld in steen. Zolang je maar elke dag bewust opnieuw kiest voor wie jij nu wilt zijn en daar dan in eer en geweten naar probeert te handelen.

Ben jij bereid om bijvoorbeeld te zeggen “Ik kies nu voor vertrouwen, in mezelf en in de ander”; “Ik kies nu om mijn volle aandacht te geven aan elkeen die ik tegen kom, zodat die zich volledig gezien en gehoord voelt”; “ik kies ervoor om …. “

I am not what happened to me. I am what I choose to become.

Een leidinggevende die ik coach kiest er nu bijvoorbeeld heel bewust voor om ondanks deze onrustige tijden en drukte, echt tijd te maken om naar de verhalen te luisteren van zijn medewerkers. Gewoon luisteren, zonder advies, zonder oordeel. Gewoon een veilige ruimte creërend waarin de ander zich gezien en gehoord voelt. Een ruimte creërend waarin hij zichzelf kan tonen en horen. Helend voor de ziel. Dat is zijn ervaring.

Kan jij als leidinggevende of als collega extra attent zijn voor elke medewerker die thuis werkt of nog de vloer. Beiden kennen hun uitdagingen.

De ene doet quasi het onmogelijke om alles voor elkaar te krijgen door alles te combineren. De anderen doorstaat misschien angsten om zich alsnog naar de werkplek te verplaatsen.

Kan jij als leidinggevende nu nog meer dan anders dat luisterend oor zijn?

Kan jij als mens nu nog meer dan anders dat luisterend oor zijn voor jezelf, je partner, je kinderen, buren, voorbijgangers, …. Met respect voor de afgevaardigde richtlijnen uiteraard. 

Wil jij een voorbeeld zijn en binnen 5 jaar op jezelf terugkijken en tevreden zijn over jezelf? Ja? Wat heb je dan nu te doen? Elk antwoord is goed. Het is namelijk zeer persoonlijk. Je hebt enkel verantwoording af te leggen ten opzichte van je eigen spiegel.

Dat is voor velen van ons by the way de moeilijkste en meest kritische spiegel. Kies gewoon bewust. EN handel er naar.

En als je je er soms op betrapt er niet naar te handelen. Geen probleem. Wees mild met jezelf. Gun jezelf een herkansing. EN kies gewoon opnieuw. Bewust.

Ik kies momenteel bewust voor stilte. En daarmee wil ik niet zeggen dat jij dat ook moet doen. Ieder van ons is ander. Jij kiest voor jou en ik voor mij

               Ik ben ok. Jij bent ok. Wij zijn ok.

Ik kies voor stilte omdat ik enkel vanuit deze plek kan zorgen voor mijn meervoudig gehandicapt zoontje dat als geen ander merkt wanneer ik er voor hem ben en wanneer niet. EN ik bedoel daar niet mee het fysiek zijn voor hem. Neen, letterlijk het mentaal aanwezig zijn voor hem.

Ik kies voor stilte omdat de interactie in onrustige tijden mij onrustig maakt en voor onrust zorgt in alles wat ik denk, zeg en doe. En ik daarmee iedereen rondom mij schaad, en mezelf nog het meest. Door de woorden die dan soms ongewild uit mijn mond komen en waar ik achteraf spijt van heb en soms van teleurgesteld raak in mezelf. 

Ik kies voor stilte omdat ik het oprecht allemaal niet weet. Ik weet niet wat wel waar is en wat niet. Ik weet niet wanneer alles naar een “nieuw” normaal zal gaan, hoe lang dit nog zal duren. Ik kies dan om naar binnen te keren en mijn eigen “shit” te aanschouwen en op te kuisen in plaats van dit te projecteren op anderen.

Ik kies voor verbinding in de stilte waardoor de mensen waar ik mee in contact kom mijn volle aandacht krijgen. Ik zie hen en hoor hen helemaal. En wat er dan uit zo’n gesprek vloeit is waardevol. Voor mij en voor hen. 

I remind myself every morning. Nothing I say this day will teach me anything. So if I’m going to learn, I must do it by listening.

Is dat gemakkelijk kiezen voor innerlijke stilte?

Neen. Want mijn hoofd vindt er wel wat van ;o). En anderen soms ook. En toch probeer ik daarvoor elke dag opnieuw te kiezen. Want ik weet van mezelf uit de vele jaren ervaring met mezelf, dat vanuit deze plek, de woorden en de acties voortvloeien waar ik achteraf het meest tevreden ben over mezelf. 

Wat als jij binnen 5 jaar terug zou blikken over jezelf? Wie zou je dan nu willen zijn?

Leef bewust, leef voluit!

Van Denken Naar Daadkrachtig Doen
Uitbreiding op ons online aanbod

De workshop ‘Denken naar Daadkrachtig Doen’ die we met InsideUp al bijna 30 keer fysiek hebben gegeven speelt hier ook mooi op in. Wat wil jij echt bereiken? Met wat wil jij aan de slag? Hoe kan jij jouw denken ombuigen naar meer doen. Hoe neem jij je persoonlijk leiderschap vast? We hebben deze workshop intussen in een online jasje gestoken. 
Deze dagworkshop is nu ook verkrijgbaar in de InsideUp Online Academy. 

Tijdens de maand mei kan je deze workshop aanschaffen met 40% korting voor de eerste 10 deelnemers.  De normale prijs is 195Euro inclusief de priOptimizer, onze fysieke planner.  Met de code INUWKOT, krijg je toegang tot deze online workshop in de InsideUp Online Academy voor slechts 120Euro inclusief BTW. 

Meer info en inschrijven doe je hier: https://www.insideup-academy.be/van-denken-naar-doen/

Niet te lang over nadenken, gewoon doen!