Veel van onze klanten zijn in de war. Voelen onrust. Het is alsof het leven van vele mensen op losse schroeven is komen te staan. Het perspectief is ook voor velen onder ons zoek. We tasten als het ware in de mist. Het is alsof alles wat vroeger werkte nu niet meer werkt. Misschien voor even, misschien voor altijd. Wie zal het zeggen?
Ik herken dat zelf eigenlijk ook wel.
Ik merk bij mezelf op dat een aantal oude patronen zich terug tonen. Zo is bijvoorbeeld de zelf-saboteur in mij terug wakker geworden onder de vorm van uitstelgedrag. In plaats van de taken af te werken waaraan ik begonnen ben, stel ik weer veel uit. Ik merk op dat ik terug veel in mijn hoofd zit. Een plek waar ik oeverloos kan verdwalen van de ene gedachten naar de ander, van het ene idee naar het ander. Zonder dat ik iets daadwerkelijk afwerk of uitwerk. Waardoor ik mezelf vol-doening ontneem.
Ik word daar zo moe van…
Kabouter Lui
Ja, van mezelf kan ik inderdaad soms goed moe worden. Omdat ik dacht dat ik ondertussen begrepen had hoe uitstelgedrag te “genezen”. Omdat ik dacht dat ik ondertussen wist hoe ik deze “state of mind” kon overwinnen.
En ja, ik weet ondertussen inderdaad hoe. Ik help zelfs veel mensen om dit gedrag om te buigen in daadkracht. Enkel merk ik op dat ik momenteel zelf weinig doe met deze kennis. En als ik het toch probeer vanuit wilskracht merk ik op dat het me dermate veel energie kost dat ik het weer opgeef.
What’s going on?
Getriggerd door de context waarin we met zijn allen zitten, de context van onzekerheid waarin ik persoonlijk zit, is er momenteel iets anders voor mij nodig. Iets anders alvorens de kracht van daadkracht terug op te pikken. Ik heb duidelijk even een “break” van daadkracht nodig. Eerst mag ik terug helder voelen en zien waar ik mijn daadkracht voor mag inzetten. In plaats van als een kip zonder kop rond te lopen, vraagt mijn systeem mij momenteel om even te bezinnen.
Weet je waar het woord sabotage eigenlijk vandaan komt? Ik ontdekte dit onlangs. Deze kennis was weer een volgende sleutel voor mij en bracht mij het inzicht waarom ik nu ervaar wat ik ervaar en hoe deze zelf-sabotage te ontrafelen. Zonder mezelf op mijn kop te zitten, zonder mezelf blaaskes wijs te maken.
Saboteren komt van het Frans woord “Sabot”, dat schoen betekent. In het begin van de industrialisatie stond welzijn op het werk niet op de agenda. Alles draaide om productiviteit. In fabrieken, aan de lopende band staan, betekende vele lange uren achter elkaar draaien zonder pauze. Arbeiders hadden ontdekt dat ze de productielijn letterlijk konden onderbreken door met de schoen (sabot) naar bepaalde onderdelen te gooien :o). Dan stopte de productielijn en hadden ze eindelijk pauze tot dat de storing opgelost werd. Nu, spijtig genoeg is dat een mes dat aan twee kanten snijdt. Ja, ze kregen pauze, want de band draaide niet meer, maar tegelijkertijd werden ze ook niet meer betaald.
En dat is zelf-sabotage eigenlijk ook. Een mes dat aan twee kanten snijdt. Tenminste als je de boodschap ervan verkeerd interpreteert.
In mijn voorbeeld van uitstelgedrag denk ik eerst dat uitstellen soelaas biedt, ruimte creëert om allerlei leukere dingen te doen dan dat wat dient afgewerkt te worden. Zeker met het talent van ideeënfontein. Maar, tegelijkertijd voel ik me er niet goed bij. En merk ik op dat ik mezelf op de kop zit omdat ik mijn woord aan mezelf niet nakom. En dat vreet dan aan me. Ik zit dan te schipperen tussen andere “leukere” dingen doen en schuldgevoel. Niet fijn dus.
Het inzicht dat mij helpt om hier weer eens anders naar te kijken is de boodschap achter het uitstellen onderzoeken. En dat doe ik aan de hand van de vraag: Van wat heb ik even een “break” zo nodig? Om mijn batterijen terug op te laden en mijn daadkracht na de “break” terug op te pikken.
Mezelf deze vraag stellen telkens als ik de neiging heb om uit te stellen helpt me momenteel ontzettend. Het gaat nooit over de taak die ik wil uitstellen. Het gaat altijd over iets dieper. En als ik er dan gehoor aan geef en er iets mee doe, dan gaat het afronden van die taak, weliswaar iets later, als van zelf.
Vroeger zou ik mezelf op de kop zitten, mezelf beoordelen, veroordelen, klein maken, …. En nu, nu luister ik naar de stem achter die stem. Wat heeft die me te vertellen. Want ieder van ons heeft zijn sleutels in zich. Het “enige” dat ervoor nodig is, is durven jezelf observeren, durven rauw in je eigen spiegel te kijken, durven zien wat er echt speelt voor jou. En dat kan helemaal iets anders zijn dan voor alle andere mensen rondom jou. So what?
Be honest with yourself. Be true to yourself. Live your life.
En zo zit het leven vol verrassingen. En zijn oude patronen die even terug komen pieken geen falingen, maar kruimeltjes. Kruimeltjes die als je ze volgt leiden naar jouw wijs-heid, naar jouw leeropportuniteiten. Met mildheid en compassie voor jezelf. En van daaruit ook naar anderen.
Leef bewust, leef voluit!
Van Denken Naar Daadkrachtig Doen
Wil jij weg van je uitstelgedrag? Ben jij er op dit moment klaar mee? Dan is dit misschien wel iets voor jou!
De workshop ‘Denken naar Daadkrachtig Doen’ die we met InsideUp al bijna 30 keer fysiek hebben gegeven speelt hier ook mooi op in. Wat wil jij echt bereiken? Met wat wil jij aan de slag? Hoe kan jij jouw denken ombuigen naar meer doen. Hoe neem jij je persoonlijk leiderschap vast? We hebben deze workshop intussen in een online jasje gestoken. Deze dagworkshop is nu ook verkrijgbaar in de InsideUp Online Academy.
Ik geef al jaren workshops “Presenteren met inzicht en effect” / “Communiceren met vertrouwen”. Voor mij is dit één van de fundamenten van persoonlijk én professioneel leiderschap.
Er zitten aspecten in over hoe je stem durven te laten horen, over hoe je visie helder en duidelijk overbrengen. Er zitten aspecten in over hoe je lichaam in te zetten. Om je boodschap te bekrachtigen, maar ook om je angsten te overwinnen. Er zitten aspecten in over hoe je voor te bereiden om het beoogd effect te bekomen.
Eigenlijk heb je een hele brede waaier van vaardigheden nodig om mét vertrouwen en plezier je boodschap over te brengen. Stap voor stap, beter en beter.
Deze workshop is gebaseerd op heel wat inzichten en methoden die ik onderweg zelf ben tegen gekomen en zelf heb toegepast. om te staan waar ik vandaag sta.
Van kleine stil meisje, dat niet graag sprak voor “vreemde” mensen, dat liever het oogcontact vermeed; naar de vrouw vandaag die van workshops geven haar beroep heeft gemaakt. Met vertrouwen en plezier hou ik ervan om de interactie op te zoeken. Ik speel dikwijls in op wat zich op het moment zelf aandient. Waardoor eenzelfde workshop nooit twee keer hetzelfde is. Dat is leuk, daar krijg ik energie van, maar dat is ook keer op keer spannend. Want mensen zijn mensen en kunnen soms verrassend uit de hoek komen. Me too ;o).
Een lange intro om te vertellen over mijn eigen groei-ervaring onlangs.
Een ervaring die opnieuw mijn stelling helemaal bevestigt:
“Er is altijd een volgend niveau. Je kan altijd bijleren en jezelf verbeteren. Als je hier bewust voor kiest.”
Onlangs werd ik gevraagd om voor de top 150 van een bedrijf te spreken op een actieve manier over “Leiding geven in tijden van crisis”. Ik zag het al helemaal voor me. Ik pakte mijn parachute, lees – al mijn ervaring – en sprong, lees – zei volmondig JA.
Geleidelijk aan werd me maar duidelijk hoe hoog ik gesprongen had. Uiteraard ging het in deze tijden door op afstand, via zoom. Dat wist ik al van bij de aanvang.
Wat ik bij de aanvang echter nog niet wist, was dat er geen enkele interactie mogelijk zou zijn. Geen vragen, geen poll, geen …. Dat wat ik net leuk vind valt dus helemaal weg. Maar ok, hoe moeilijk kan dat zijn, geen interactie in plaats van veel interactie. De meeste mensen vrezen net de onvoorspelbare interactie …
Vervolgens werd duidelijk dat audio en video van alle participanten gedesactiveerd zouden staan om het netwerk niet te belasten. OMG! Ik zou niemand zien. Best wel spannend dacht ik. Hoe kan ik mezelf dan aanpassen in functie van de signalen die ik opvang van de ander? Hoe kan ik het actief maken? Want 45 minuten boeien is best wel een uitdaging. Iedereen is zo snel afgeleid. Zeker op afstand.
Uiteindelijk zou ik zelfs mezelf niet zien staan. Dus hoe ik stond, hoe mijn haar er bij lag, …. No idea …
Ik heb 45 minuten gesproken naar het zwart puntje van de camera. Zonder te zien hoe ik er zelf voor stond, zonder de ander te zien. Enkel maar een zwart puntje van de camera. Waar ik actief tegen zat te spreken en de ander ook uitnodigde om actief deel te nemen.
Yes! Ik heb hier zoveel uit geleerd. Zowel in de aanloop naar dit webinar als in de uitvoering.
Out of comfort gaan is spannend, zelfs met een parachute. Ik ben mezelf verschillende keren tegen gekomen. Verschillende stemmetjes in mijn hoofd gehoord. En elke keer bijgestuurd in de richting van het doel.
Echt wel lang geleden dat het geven van een “workshop” zooooo spannend aanvoelde.
De voldoening achteraf was wel groot.
Los van de feedback, los van de ander, mag ik mezelf een dikke pluim geven.
Want alleen ik weet wat deze opdracht van mij gevraagd heeft. Elke overtuiging, elke uitdaging in de ogen zien en toch doorgaan. In de uitvoering is dat niet leuk, voelt dat soms zelfs aan als “ggggrrrrr”. Maar achteraf, Yes!
Ik heb mezelf onderweg verschillende keren mogen herinneren waarom ik JA hierop heb gezegd.
“Change is hard at first, messy in the middle, and gorgeous at the end”
Ik heb mezelf onderweg verschillende keren mogen herinneren dat elk nieuw avontuur een messy middle kent.
Je weet wel, het punt waarin de held van een avontuur het bijna opgeeft, het niet meer ziet zitten…. Om vervolgens toch door te zetten en uiteindelijk de draak verslaat of de schat vindt of ….
Deze opdracht heeft me eraan herinnert hoe fijn het is om samen te werken, samen te brainstormen, samen vorm te geven aan een opdracht, samen te sparren, …. Het enige dat er voor nodig is, is uit te reiken en andermans mening te vragen. De ander en jezelf als volwaardig gelijkwaardige gesprekspartners zien. Jezelf én de ander deze positie gunnen.
Welke draak ben jij momenteel aan het verslaan? Welke schat ben jij naar op zoek? Blijf doorzetten. Herinner je eraan waarom je er überhaupt aan begonnen bent. Verschillende keren per dag indien nodig. Weet dat de beloning achteraf heel zoet is. Voor jezelf.
“I did this for me”
En neem na uitvoering heel even de tijd om te reflecteren. Waar kan je fier op zijn? Wat zou je volgende keer in een analoge situatie anders doen? Hoe dan?
Wat zou er mogelijk zijn als mensen konden vliegen en vogels konden spreken? Een gekke vraag. Niet?
Die bij sommigen de verbeelding prikkelt om de zotste verhalen te verzinnen. Die bij anderen helemaal niets doet, buiten het trekken van de conclusie “dat kan niet”.
Wat als jij naar de toekomst kunt gaan? Bijvoorbeeld 5 jaar vooruit. We in een nieuwe wereld zitten, waarin de corona-epidemie weeral achter de rug is.
Wat zou je dan willen zien en denken over wat jij vandaag doet of denkt? Waar zou je dan nu voor kiezen om dan met tevredenheid naar jezelf terug te kunnen kijken? Wat zou je dan nu moeten denken of niet denken? Doen of net niet doen?
Ben jij bereid om daar nu een beslissing in te nemen?
Don’t worry, die beslissing kan je morgen herzien. Die is niet gebeiteld in steen. Zolang je maar elke dag bewust opnieuw kiest voor wie jij nu wilt zijn en daar dan in eer en geweten naar probeert te handelen.
Ben jij bereid om bijvoorbeeld te zeggen “Ik kies nu voor vertrouwen, in mezelf en in de ander”; “Ik kies nu om mijn volle aandacht te geven aan elkeen die ik tegen kom, zodat die zich volledig gezien en gehoord voelt”; “ik kies ervoor om …. “
I am not what happened to me. I am what I choose to become.
Een leidinggevende die ik coach kiest er nu bijvoorbeeld heel bewust voor om ondanks deze onrustige tijden en drukte, echt tijd te maken om naar de verhalen te luisteren van zijn medewerkers. Gewoon luisteren, zonder advies, zonder oordeel. Gewoon een veilige ruimte creërend waarin de ander zich gezien en gehoord voelt. Een ruimte creërend waarin hij zichzelf kan tonen en horen. Helend voor de ziel. Dat is zijn ervaring.
Kan jij als leidinggevende of als collega extra attent zijn voor elke medewerker die thuis werkt of nog de vloer. Beiden kennen hun uitdagingen.
De ene doet quasi het onmogelijke om alles voor elkaar te krijgen door alles te combineren. De anderen doorstaat misschien angsten om zich alsnog naar de werkplek te verplaatsen.
Kan jij als leidinggevende nu nog meer dan anders dat luisterend oor zijn?
Kan jij als mens nu nog meer dan anders dat luisterend oor zijn voor jezelf, je partner, je kinderen, buren, voorbijgangers, …. Met respect voor de afgevaardigde richtlijnen uiteraard.
Wil jij een voorbeeld zijn en binnen 5 jaar op jezelf terugkijken en tevreden zijn over jezelf? Ja? Wat heb je dan nu te doen? Elk antwoord is goed. Het is namelijk zeer persoonlijk. Je hebt enkel verantwoording af te leggen ten opzichte van je eigen spiegel.
Dat is voor velen van ons by the way de moeilijkste en meest kritische spiegel. Kies gewoon bewust. EN handel er naar.
En als je je er soms op betrapt er niet naar te handelen. Geen probleem. Wees mild met jezelf. Gun jezelf een herkansing. EN kies gewoon opnieuw. Bewust.
Ik kies momenteel bewust voor stilte. En daarmee wil ik niet zeggen dat jij dat ook moet doen. Ieder van ons is ander. Jij kiest voor jou en ik voor mij
Ik ben ok. Jij bent ok. Wij zijn ok.
Ik kies voor stilte omdat ik enkel vanuit deze plek kan zorgen voor mijn meervoudig gehandicapt zoontje dat als geen ander merkt wanneer ik er voor hem ben en wanneer niet. EN ik bedoel daar niet mee het fysiek zijn voor hem. Neen, letterlijk het mentaal aanwezig zijn voor hem.
Ik kies voor stilte omdat de interactie in onrustige tijden mij onrustig maakt en voor onrust zorgt in alles wat ik denk, zeg en doe. En ik daarmee iedereen rondom mij schaad, en mezelf nog het meest. Door de woorden die dan soms ongewild uit mijn mond komen en waar ik achteraf spijt van heb en soms van teleurgesteld raak in mezelf.
Ik kies voor stilte omdat ik het oprecht allemaal niet weet. Ik weet niet wat wel waar is en wat niet. Ik weet niet wanneer alles naar een “nieuw” normaal zal gaan, hoe lang dit nog zal duren. Ik kies dan om naar binnen te keren en mijn eigen “shit” te aanschouwen en op te kuisen in plaats van dit te projecteren op anderen.
Ik kies voor verbinding in de stilte waardoor de mensen waar ik mee in contact kom mijn volle aandacht krijgen. Ik zie hen en hoor hen helemaal. En wat er dan uit zo’n gesprek vloeit is waardevol. Voor mij en voor hen.
I remind myself every morning. Nothing I say this day will teach me anything. So if I’m going to learn, I must do it by listening.
Is dat gemakkelijk kiezen voor innerlijke stilte?
Neen. Want mijn hoofd vindt er wel wat van ;o). En anderen soms ook. En toch probeer ik daarvoor elke dag opnieuw te kiezen. Want ik weet van mezelf uit de vele jaren ervaring met mezelf, dat vanuit deze plek, de woorden en de acties voortvloeien waar ik achteraf het meest tevreden ben over mezelf.
Wat als jij binnen 5 jaar terug zou blikken over jezelf? Wie zou je dan nu willen zijn?
Leef bewust, leef voluit!
Van Denken Naar Daadkrachtig Doen
Uitbreiding op ons online aanbod
De workshop ‘Denken naar Daadkrachtig Doen’ die we met InsideUp al bijna 30 keer fysiek hebben gegeven speelt hier ook mooi op in. Wat wil jij echt bereiken? Met wat wil jij aan de slag? Hoe kan jij jouw denken ombuigen naar meer doen. Hoe neem jij je persoonlijk leiderschap vast? We hebben deze workshop intussen in een online jasje gestoken. Deze dagworkshop is nu ook verkrijgbaar in de InsideUp Online Academy.
Tijdens de maand mei kan je deze workshop aanschaffen met 40% korting voor de eerste 10 deelnemers. De normale prijs is 195Euro inclusief de priOptimizer, onze fysieke planner. Met de code INUWKOT, krijg je toegang tot deze online workshop in de InsideUp Online Academy voor slechts 120Euro inclusief BTW.
Ik val gewoon met de deur in huis. Op het einde van deze mail doe ik je een heel fijn aanbod, lees dus zeker even verder.
Velen onder ons werken van thuis. Velen onder ons werken fysiek op hun werkplek. Velen onder ons willen werken, maar kunnen niet omwille van het feit dat hun rol tijdelijk niet nodig is. En velen ons juichen toe dat ze nu even niets moeten.
En dat is voor de werkende mensen onder ons.
Voor de niet-werkende mensen, kinderen niet inbegrepen, is de situatie weer anders.
Mensen die in eenzaamheid weg kwijnen. Mensen die het wegvallen van verplichtingen toejuichen.
En ik zou kunnen beginnen denken in kwadranten om een mooi model hieruit te distilleren. Om ons allemaal in een hokje te plotten. Om vandaaruit jezelf te herkennen en te zien dat je nooit alleen bent in een hokje. Dat er altijd mensen zijn zoals jij, de gelijkgestemden; en dat er altijd mensen zijn anders dan jij, de anderen.
Ik zou dat allemaal kunnen doen en analyseren en uitleggen. Maar ik doe het niet.
Ik keer naar binnen. Voor de zoveelste keer deze maand.
Ik herken mezelf. Ik erken mezelf.
Voor wat ik doe. Voor wat ik niet doe.
En ik vind het ok. Dat is wat ik mezelf toewens. En daarmee ook jou.
Ik zie wanneer ik “verstoppertje” speel. Ik herken zelfs de trigger en het patroon.
Maar ik voel nog een “oordeel” naar mezelf hierover: het is niet ok om je te verstoppen, je moet uitreiken, je moet productief zijn, je moet de tijd die je nu geschonken is nuttig benutten, je moet je huis opruimen, al die rommel opruimen, je moet …
Het is een tweestrijd in mij.
Vermoeiend.
Het is nog niet ok.
You have to be willing to be bad at it in order to get good at it
Ik zie zoveel mensen rondom mij de “bezige bij” zijn en bewonder hun drive. Ik heb respect voor hun doen-capaciteiten.
Ik kijk naar mezelf. En zie dat naast de zorg voor mijn meervoudig gehandicapt zoontje er weinig tijd en ruimte beschikbaar is om iets anders te doen. Ook mentaal is er weinig ruimte om iets anders te doen.
En dat, dat laatste had ik niet verwacht.
Je zou het misschien niet denken, maar ondanks dat ik dag in, dag uit, bezig zijn met persoonlijk leiderschap – waarin het toch draait om bewust je leven te leiden, bewust keuzes te maken – ben ik soms kampioen in het vergeten van klein geluk en minder haast. Prop ik mijn hoofd soms vol met onrealistische verwachtingen, leidend tot teleurstelling in mezelf en frustratie op en top.
Ja, we moesten plots instaan voor de opvang van mijn jongste zoon, 24/7.
Ja, dat zou niet altijd evident zijn. Maar met goede afspraken en een goed plan absoluut haalbaar.
En zo ontstond het plan.
De week dat mijn zoontje bij mij is kan ik door de dag voor hem zorgen en ’s avonds de PC open doen en werken.
De week dat mijn zoontje bij mij is kan ik af en toe een coaching doen en aan de oudste vragen om even de zorg en opvang over te nemen.
De week dat mijn zoontje bij de papa is kan ik voluit werken. Aan ons bedrijf, aan mijn huis, aan alles.
Ja, ik had een plan. Een goed, realistisch, concreet en haalbaar plan.
Totdat de toets aan de realiteit kwam.
En die realiteit bleek anders te zijn dan mijn plan.
De week dat mijn zoontje bij mij was bleek ik mentaal KO te zijn als hij naar bed ging.
Mentaal niet meer mogelijk om enig werk te verrichten naast het opruimen van mijn huis om het klaar te hebben voor de dag erna. Ja hier en daar wat in de marge. Maar niets van wat ik serieus gepland had.
En dat ondanks het feit dat we elke dag 5km gingen wandelen in de natuur, alles in slow motion deden, ik meestal enkel maar 1 focus had, mijn oudste hem echt opving als ik een coaching gaf, enzovoort.
De week dat mijn zoontje bij de papa is, probeer ik alles goed te maken dat ik in de andere week niet kon doen, om aan de normen van mijn productiviteits-monkey te voldoen. Om het schuldgevoel van “niets” doen in de andere week te verzachten.
Oh!!! Terwijl ik dit schrijf denk ik wat een “mad mad world” het soms is in mijn hoofd.
Het is een gesprek met een vriendin die mijn ogen deden opengaan.
Het zorgen voor mijn zoon is gewoon een dagtaak. Die ik niet as such kon erkennen. Omdat er niets productief uitkwam. Ik kon me enkel maar in de vergelijking plaatsen met anderen rondom mij. En die deden zoveel meer dan ik. Ik was weer eens appelen met peren aan het vergelijken. Ik, in mijn context vergelijken met iemand anders, in een andere context,….
Na een diepe zucht zag ik plots duidelijk wat me te doen staat.
Honor the space between no longer and not yet
Met mij mee, vergelijken velen anderen appelen met peren.
Je hoeft geen zorg te dragen voor een gehandicapt kind om de tweestrijd te voelen.
In de huidige context precies nog meer dan ervoor.
Ouders met kleine kinderen, ouders die schooljuf of schoolmeester moeten spelen omdat een deel van de schooltaken naar het gezin zijn gedelegeerd, mensen met zorgen over wat die onzekere toekomst zal brengen voor hen, voor hun bedrijf, voor …
Mensen die bang zijn voor hun gezondheid, mensen die bang zijn voor hun financiën, mensen die het monster dat angst dikwijls is laten domineren ….
Heel veel mensen putten zich vandaag mentaal uit.
Bewust en/of onbewust.
Waardoor je op het einde van de dag een knagend gevoel van on-voldoening ervaart.
Hoe kan jij vandaag de rust omarmen?
Wat kan jij vandaag doen voor jezelf om mentaal bij te tanken?
Wat kan je allemaal schrappen?
Waar ga je je bewust alleen op focussen?
Hoe kan jij jouw denken ombuigen naar doen?
Speel geen verstoppertje met jezelf. Durf in je eigen spiegel te kijken. En te doen wat nodig is om terug met voldoening erin te kijken.
Zoals steeds, ook voor mij, met vallen en opstaan.
Wees mild. Met jezelf. Met elkaar.
Leef bewust, leef voluit!
Van Denken Naar Daadkrachtig Doen
Uitbreiding op ons online aanbod…
De workshop ‘Denken naar Daadkrachtig Doen’ die we met InsideUp al bijna 30 keer fysiek hebben gegeven speelt hier ook mooi op in. Wat wil jij echt bereiken? Met wat wil jij aan de slag? Hoe kan jij jouw denken ombuigen naar meer doen. Hoe neem jij je persoonlijk leiderschap vast?
We hebben deze workshop intussen in een online jasje gestoken. Deze dagworkshop is nu ook verkrijgbaar in de InsideUp Online Academy.
Tijdens de maand mei kan je deze workshop aanschaffen met 40% korting voor de eerste 10 deelnemers. De normale prijs is 195Euro inclusief de priOptimizer, onze fysieke planner. Met de code INUWKOT, krijg je toegang tot deze online workshop in de InsideUp Online Academy voor slechts 120Euro inclusief BTW.
Vorige week vroeg mijn oudste “Mam, tu connais le principe des filtres de Socrate?”
Neen, die kende ik nog niet.
“Ik denk dat je dat nog leuk gaat vinden. Ik zal je een link doorsturen.”
En inderdaad, hij kent zijn moeder blijkbaar goed.
De drie filters van Socrates
Het principe van de filters is geïnspireerd uit een anekdote van de grote Griekse filosoof Socrates.
Of dit gesprek tussen meester en leerling werkelijk plaats heeft gevonden weten we niet. Het heeft wel velen geïnspireerd om er naar te leven. Laten we even terug gaan naar de 5de eeuw voor Christus.
De tijd dat Socrates leefde in het oude Griekenland en reeds gekend was als wijze man, misschien zelfs een eigen-wijze ;o).
Ik zie de antiekere versie van Gandalf al voor mij. Stel je het volgend tafereel even voor.
Een leerling komt op hem af en vraagt hem: “Socrates, weet je wat ik net heb vernomen over Diogenes?” “Wacht even” antwoordt Socrates. “Alvorens je me erover vertelt dien je eerst te slagen in een test, de drie filter test. De eerste test is de filter van de waarheid: Weet je zeker dat wat je me gaat vertellen waar is?” “Euh, neen” antwoordt de leerling. “Ik heb het eigenlijk ook maar van horen zeggen.” “Ok” antwoordt Socrates. “Je weet dus niet of het waar is of niet. Laten we overgaan naar de tweede test, de filter van goedheid: Is wat je me te vertellen hebt over Diogenes op de één of andere manier positief, is het iets goed?” “Neen, integendeel” antwoordt de leerling. Socrates repliceert. “Je wilt me dus iets slecht vertellen over Diogenes waarvan je niet eens zeker bent dat het waar is. Je hebt nog één kans om te slagen, aan de hand van de derde test, de filter van de bruikbaarheid: Is wat je me te vertellen hebt zinvol, gaat het mij helpen?” De leerling aarzelt even, hij weet niet zeker of de informatie wel echt nuttig is of niet. Misschien zou het de vriendschap tussen Socrates en zijn vriend verpesten, maar gezien hij niet zeker wist of het wel waar is of niet, was het misschien helemaal niet nuttig. Dus antwoordt hij negatief op de vraag van Socrates. Socrates concludeert “Als wat je me te vertellen hebt noch waar is, noch goed en zelfs niet nuttig, waarom wil je het mij vertellen en waarom zou ik überhaupt de tijd nemen om zelfs maar te luisteren?”
En blijkbaar zou Socrates nooit hebben willen horen wat zijn leerling over Diogenes te vertellen had…
Words create worlds
Waarheid, goedheid en bruikbaarheid
Waarheid, goedheid en bruikbaarheid zijn volgens Socrates de drie filters waardoor je elke boodschap dient te laten passeren alvorens je beslist ze door te vertellen of naar te luisteren.
Ze kunnen een uitstekend kompas vormen om gezonde en constructieve communicatie en informatiedoorstroming te bevorderen.
Absoluut ook toepasbaar in ons huidig tijdperk. Ook op alles wat we op social media zien voorbij komen.
Uit welke filters bestaat jouw kompas om door de berg van informatie je weg te vinden?
Ga je er bewust mee aan de slag?
Indien niet, dan nodig ik je uit om je eigen kompas te maken.
Voor jezelf. Door persoonlijke filters te bepalen die bijdragen aan wat je wilt ervaren in je leven. Die de persoon ondersteunen die jij wilt zijn.
Maar ook voor je team. Of dat nu je gezin is of je team op het werk. Door professionele filters te bepalen die teamwerk ondersteunen. Durf hier helder in te zijn.
Doordat jij expliciet met je filters aan de slag gaat zal je merken dat meer en meer enkel die informatie naar jou toekomt die jij als waardevol ervaart. Anderen filteren voor jou mee. Hoe kan het nog beter worden dan dit?
“Be brave enough to always, always, always do the right thing even when others don’t.”
Riskeer je daardoor dingen niet te missen die je hoort te weten?
Try it out, en laat het me weten.
Mijn ervaring is dat we vandaag gebombardeerd worden met informatie waardoor we door de bomen het bos niet meer zien. Waardoor de kans groot is, en misschien zelfs groter, om de essentie te missen van wat we horen te weten.
Draag zorg voor je communicatie.
Draag zorg voor jezelf, draag zorg voor elkaar.
Leef bewust, leef voluit!
Werken aan jezelf kan elk moment. Laten we de angst ombuigen naar iets positiefs, naar extra tijd voor jezelf, naar tijd om te groeien en sterker in je schoenen te staan, want we hebben met z’n allen nog een hele weg af te leggen, met vallen en opstaan.
Lees het boek Vol-DOENing, je hoeft er niet de deur voor uit. We sturen het je met veel plezier op zonder verzendkosten. De meest effectieve tools en inzichten zijn in dit werkboek vervat om van jouw dag elke dag een optimale dag te maken boordevol voldoening. Dit kan heel eenvoudig via https://www.insideup-academy.be/voldoening/
Persoonlijk leiderschap en zelfvertrouwen gaan hand in hand. Het online trajectStart2BeYouvan 5 weken begeleidt jou hierin. Meer info via https://www.insideup-academy.be/start2beyou/
Ook deze website gebruikt cookies zodat wij deze website kunnen blijven verbeteren èn om ervoor te zorgen dat ons aanbod optimaal wordt afgestemd op jouw wensen. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. X
Privacy & Cookies Policy
Privacy Overview
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
